Sa isang lumang warehouse isang lalaki ang nakatulog sa tindi ng kanyang hinagpis.
Puno ng pasa at galos ang buong katawan. Pero ang mas kahindik hindik ay ang napalaking sugat nito sa may braso.
Nakatali ang mga kamay niya at paa niya.
Wala siyang pang taas kaya malalamang damang dama niya ang lamig at sakit dala ng mga sugat sa kanyang braso. Ang mas nakakalungkot ay ang para siyang baboy na itinali ng patiwarik. Dagdag pa ang piring niya sa kanyang mga mata.
Pero sa tindi ng mga nakuha niya, nagawa niyang mawalan ng malay ng panandalian at makatulog.
Isang hataw ang nagpagising sa kanyang natutulog na diwa.
"Hoy! Gising!"
Nagising na siya at mas nadama niya ang sakit ng kanyang katawan.
Isang kilalang boses ang narinig niya.
Itinanggal siya mula sa pagkakasabit sa taas at tinanggal rin nito ang piring niya.
"Hindi na kailangan na niya ng piring kilala naman niya ako." sabi ng lalaking nagtanggal nito.
Ito ay walang iba kung hindi ang kanyang ama.
"Napakawalang hiya mo!
Pinakain, pinag aral at ginawa ko ang lahat para ano? Para dito? Nasaan ang anak ko?"
Walang lumabas na salita sa bibig ng binata 'pagkat napakahina na nito.
Isang hagupit ng kahoy ang natanggap nito. Tumama ito sa kanyang mga binti.
"Mabuti pa malumpo ka para maranasan mo ang naranasan ko."
Damang dama niya ang sakit pero hindi niya inalintana iyon. Kahit ang hina na niya, ginawa niyang gumapang palapit dito at sinabi..
"Ama .... ginawa ko-- la-ng - a-ng ta---ma."
Isang suntok ang ibinigay nito.
"Anong tama sa ginawa mo ha? Isa ka pa ring walang kwentang nilalang. Hindi mo alam ang tama. Akala ko kaya kitang baguhin mula sa burak na iyong pinanggalingan.Pero ika nga ang damitan man ang isang mababa magmumukha pa ring mababa ito."
Ang mga salitang iyon ay parang punyal na tinurok sa kanyang puso. Mas masakit sa mga sugat na kanina pa niya iniinda gawa ng mga tagasunod ng kanyang ama.
Nagbalik ang lahat sa nakaraan.
Isang batang iniwan ng kanyang ina sa bahay ampunan.
Isang batang inampon pero ginawang manlilimos.
Isang batang tumakas at naging palaboy.
At isang batang inampon uli.
Sa mga panahong iyon takot ang nadama niya noong inampon uli siya ng amain niya.
Pero nagbago rin ang lahat noong nakilala niya ang anak nito.
Isa itong anghel. Isang anghel naghahanap ng kalinga ng isang ina at limos ng pag ibig mula sa amang mas mahal pa ang trabaho at negosyo kaysa anak nito.
Sa una hindi sila magkaintindihan pero sa kalaunan sila ay naging matalik na magkaibigan.
Silang dalawa ang laging magkaramay sa mga panahong kailangan nito ng isang ama.
Siya ang lumaking kuya nito.
Inalagaan niya ito na parang isang diyamante. Iningatan na parang kristal na hindi dapat mabasag.
Ginawa niya ang lahat para dito.
Doon lang niya naintindihan kung bakit siya ipinanganak sa mundo, ito ay para alagaan si Kelly.
Ilang ulit pang itinanong kung nasaan ito. Wala siyang sinagot. At ang sukli ng pagtahimik niya ay palo, suntok at dagdag na sugat sa kanyang katawan.
Pero sa mga oras na iyon...
Hindi niya madama ang sakit dahil isang bagay lang ang umiikot sa isip niya at hindi ito kirot dulot ng sugat ng nakaraan kung hindi kung saan siya dinala ng pag gunita niya kay Kelly.
Na sana maayos ito at sana hindi ito mapahamak o magalusan man.
**************************************
Inferness dumugo utak ko dito. Kailangan kasi hindi patawa. Ano okay lang ba?