Kahraman

1.Bölüm: Tam bir şerefsiz.

1. Bölüm; Tam bir şerefsiz.

Oy vermeyi ve yorum atmayı unutmayın iyi okumalar :)

Selam, ben Eda. İstanbul'da doğdum ve burada büyüdüm. 18 yaşındayım, Lise 4'e gidiyorum. Annem beni doğururken ölmüş. Onu hiç görmedim. Babam da ben 2 yaşındayken bir herifi bıçaklayıp hapsi boylamış. Teyzem ve kuzenimle yaşıyorum. Bugüne kadar hiç aşık olmadım. Erkeklerden nefret ediyorum. Teyzem her fırsatta bana baktıkları gerçeğini  başıma kakıyor. "Zaten sana biz bakıyoruz Eda", "Biz olmasak sokakta kalmıştın Eda"...

Kuzenim Merve  teyzem gibi değildir. O iyidir, genelde bana hoşlandığı çocukları ve 2 sene önce sevgilisinin onu nasıl aldattığını anlatıp durur. Nasıl kin bekliyorsa 2 senedir eski sevgilisinin ne kadar şerefsiz olduğunu abarta abarta anlatıyor. Genelde onu dinliyormuş gibi yaparım. Neyse, yarın yeni okulumun ilk günü olacak. Telefonumdan gideceğim sınıfın öğrencilerinin toplu çekilmiş fotoğrafına bakarken kuzenim yanıma geldi. "Neye bakıyorsun?" Yatağa, yanıma oturdu hızlıca. "Hiç." Kaşlarını kaldırdı.  "Emin misin?" dermiş gibi. Kafamı çevirdiğimde bakışlarını fark ettim. "Sınıftaki öğrencilerin fotoğrafına bakıyorum" Merve doğruldu. "Bakayım", tableti elimden çekti ve dikkatlice fotoğrafa bakmaya başladı. Parmağıyla bir çocuğu yakınlaştırdı, ve şaşırmışçasına, "Oha...!" Merve'ye "Ne var?" anlamında bakışlar attım. Benim "Ne var?" Diyen yüz ifadem karşısında o da bana anlamamış gibi baktı. "Çocuğa bak taş hatta meteor!" Kaşlarımı çatıp Merve'nin yakınlaştırdığı çocuğa baktım, "Tam bir keko" Merve yüzüme "Saçmala!" Der gibi baktıktan sonra tableti elinden aldım.

Merve hayale dalarmış gibi yukarı baktı ve ekledi, "Adı ne acaba..." bana sevinçle baktı ve kolumu tuttu. "Bana ayarlarsın değil mi?"

"Erkeklerle uğraşmadığımı sen de biliyorsun" dedim duygusuzca. Merve ise hayal kırıklığına uğramışçasına önüne dönüp sertçe arkasına yaslandı. Bir süre sonra yataktan kalktı ve kendi yatağına oturdu.

Ben ise Merve'nin platonik listesine giren bu çocuğun fotoğrafına hala bakıyordum. "Salağın teki" diye mırıldandıktan sonra telefonumu yanıma attım. Merve'nin ışığı kapatmasıyla ikimizde yataklarımıza yattık. Nedense bu çocuk hala aklımdaydı, ve sebepsizce yarın onu göreceğim için heyecanlandım. Yeni arkadaşlar, yeni bir okul, yeni güzel bir sene olacaktı. Eski okulumdan arkadaşım Aleyna da benimle birlikte bu okula başlayacaktı. Hatta aynı sınıftaydık, galiba beni gülümseten tek şey buydu. Kafamı dağıtıp uyumaya karar verdikten sonra gözlerimi kapattım.

Sabah telefonun sesi ile uyandım. Uykulu gözlerimle telefonun ekranına baktım.

*ALİŞ Arıyor...*

Aliş Aleyna'ydı. Aslında onu asla bu şekilde kaydetmezdim ama çok ısrar etmişti. Aliş, Öğh! Telefonu açtım ve uykulu sesimle cevap verdim. "Alo?"

"Uyandın mı kanka?"

"Uyandım, uyandım" dedim uykulu bir sesle.

"Iyi hadi ben hazırlandım servis gelecek 15 dakika sonra"

Gözlerimi şaşkınlıkla pörtletip telefonun saatine baktım. Servisin gelmesine 15 dakika kalmıştı. Telefonu ışık hızında bırakıp ayağa kalktım.

Hemen lavaboya girdim ve aynada ki kendimle göz göze geldim. Yüzüm şiş, saçlarım dağınık çok çirkin gözüküyordum.

Hızlıca yüzümü yıkadım ve kuruladım. Tarağı alıp saçlarımı taramaya başladım. Daha sonra aklıma giyinmediğim geldi, dolaptan okul kıyafetlerimi aldım ve giyindim. Bana yakışmışlardı.

Çantamı alıp odadan çıkacakken telefonumu unuttuğumu fark ettim ve geri dönüp yataktan telefonu aldım. Uyuyan Merve'ye bakıp hızlıca odadan çıktım. Tahminimce herkes uyuyordu. Ayakkabılarımı giydikten sonra evden çıktım.