I'm Yrish Ventèx and I have a husband. I thought this marriage will last long pero hindi pala. Some things became blurry until one day I have to let it go...
"Darwin pick up the phone." Ilang beses ko na itong ibinubulong ngunit kahit anong gawin ko puro lang ring ang telepono. Isang linggo nang hindi umuuwi si Darwin sa bahay at hindi man lang sya tumatawag.
"Why honey? I'm sorry I've been busy. I can't go home right now love you." Then he hung up. Wtf is that.
"Saan ka ba nang galing? Ha Darwin?" Bungad ko sakanya nang makauwi siya sa bahay.
"Honey pagod ako. Pwede ba bukas na yan?"
"Tumawag ako sa opisina at ang sabi ng sekretarya mo wala ka don at hindi pumapasok! Saan ka nanggaling?!"
"Can't you stop? I'm fucking tired!"
"Fine I'll stop! Wag kang magpapahuli sakin na may babae ka." Pagtapos ng sigawan namin umakyat nako sa kwarto namin at nagkulong.
"Did you get anything?" Tanong ko sa private investigator na kinuha ko.
"Yes ma'am. I have the address."
" Thankyou I need to go."
Agad kong pinuntahan ang address na ibinigay saken at nakakagulat na alam ko yung bahay. Dito dapat kami unang titira pero ang sabi ng asawa ko nagbago ang isip nya. Dream house niya to. Bago pako maubusan ng oras nagdoorbell na ako at mas nakakagulat na si Zane ang nagbukas. Gulat na gulat at parang nakakita ng multo.
"Oh Zane ikaw yung nakatira dito?" Nagtatakang tanong ko. Bat binigay ng investigator yung address.
"Ah hehe. Long time no see, Yrish."
"Tagal mo di nagpakita buntis ka na pala." Nagtatampong saad ko. "Sinong ama?"
Sasagot na dapat sya ngunit may sumigaw mula sa loob " Mahal anong ginagawa mo? Kakain na tayo!" Maluha-luha akong napatingin kay Zane. Alam na alam ko kung kaninong boses yon. Bigla siyang sumulpot sa likod ni Zane at gulat din na napatingin sakin.
"I've been wondering kung saan ka umuuwi pag wala ka sa bahay... Ngayon alam ko na." Yes it's Darwin. It's my Husband having an affair with my bestfriend.
"Wait! I'm sorry, let me explain." Habol sakin ni Darwin. "Explain what, Darwin? It's fine! Nakita ko na wala nang magbabago don!"
"I'm so sorry I loved you. Pero mahal ko din magiging pamilya ko."
"Ang kapal ng mukha mong sabihin yan! Ako yung kasama mong nangako sa diyos Darwin... Pero mukhang iba na ang kasama mong tutupad non." Umiiyak na saad ko at tinignan si Zane. Hindi siya makatingin sakin.
"I'm sorry. I'm sorry. Please. I'm sorry." Si Darwin na nakaluhod
"Tumayo ka jan Darwin. Hindi mababago ng sorry mo ang lahat. Hindi maalis non ang sakit na pinaparamdam mo sakin ngayon at higit sa lahat hindi maibabalik ng sorry mo ang dating tayo."
Ngumiti ako at lumapit kay Zane niyakap ko siya ng mahigpit at bumulong "Be happy. Iloveyou my Zane." Pagkatapos ay lumapit ako kay Darwin at Hinalikan sya sa labi. Ang huling halik para sa mahal ko. Isang halik ng pamamaalam. "I'm now letting you go Darwin. Be happy. Iloveyou both."
As I slowly walked away, I smiled at the same time I cried. I'm letting him go not because I don't love him anymore. I'm letting him go because his happiness is my happiness too.
-The end-
