One Shot (Compilation)

Dark Nights

Sa isang madilim na sulok matatagpuan ang isang dalagang makikitaan ng kakaibang kagandahan. Nag-iisa at umiiyak, naghihintay ng di nya mawari kung bakit.

Kailangan nya ng kaibigan, pagmamahal at kasiyahan. Mga bagay na kailanma'y di pa nya naranasan.

Kristel POV:

Gabi nanaman. Pang-ilang gabi na ba to ng buhay ko? Isa? Dalawa? Sampo? Ewan di ko na mabilang. Ang alam ko lang ito ang pinakamalungkot na oras para sakin. Feeling ko nag-iisa lang ako which is totoo naman. Ayoko ng gabi, napakatahimik at madilim sobrang dilim. Hindi sapat ang ilaw sa langit at buwan pati ng mga bumbilya upang magliwanag ito para sakin.

Ayoko na magmukmok sa isang tabi tuwing gabi. Gusto ko ngayon, kahit ngayon lang, maiba naman. Pupunta ako sa lugar na puno ng ilaw, ingay at tao. Pupunta ako sa Bar.

Huling tingin ko sa salamin bago ako lumabas ng condo ko. I'll make sure na sarado ang pinto just in case of unexpected things to happen habang wala ako. Simple lang naman ang suot ko. Ripped jeans na kulay itim, white sleeveless crop top with black leather jacket at white sneakers. Di ako ang tipo ng tao na daring manamit na halos makita na ang mga dapat itago.

Ng bumukas ang elevator dito sa ground floor ng condominium, halos malaglag ang bitbit kong bag dahil sa dami ng nakasakay ditong pupunta rin ng bar. Mga tao nga naman, wala nang ibang ginawa kundi ang magwalwal, bakit di kaya nila subukang magmukmok sa tabi. Masaya din yun.

At dahil mahal ko sarili ko natawa ako sa naisip ko.

"Ang corny mo Kristel" napailing nalang ako sabay bukas ng pinto ng sasakyan ko.

Balak ko sanang mag commute nalang pero naisip kong mas delekado since di ko kilala ang makakasalamuha ko. I'm not against taxi drivers but I'm not really comfortable being with someone I barely know.

As I drive sa pinakamalapit na bar dito samin I can't help but to get nervous. First time ko to, tawanan nyo na ako pero nagsasabi ako ng totoo in my 21 years existence ngayon lang ako pupunta at papasok ng bar. Strict parents ko so di nyo ako masisisi. Di naman ako inosente sa itsura at kung anong meron sa loob ng bar, sa mga nakikita ko ba naman sa mga K-drama.

I parked my car and sigh.

"here we go Kristel" sabi ko sa sarili ko.

Bago ako makapasok sa bar pinakita ko muna ID ko sa guard for age verification.

Malakas na tugtog, maraming tao, at alcoholic drinks as usual yan ang makikita mo sa loob. But as I walk to the bar counter I noticed a guy. Nag-iisa sya I guess and drinking. I can say that he's a problematic one base sa itsura nya. He's drinking whisky and I guess he's drunk, nakikota ko kasi ang limang boteng walang laman sa harap nya.

Umupo ako sa tabi nya at umorder ng tequila. Alam kong napalingon sya sakin.

"First time?" nalingon na rin ako sakanya ng magtanong sya.

"Yeah. I'm not really used to this kind of places pero mabuti na ring ma experience kesa mag mukmok naman ako sa sa kwarto ko." I replied

He's eyes were red dala sihuro ng mga nainom nya. He smirked at me.

"So you are a lonely maiden eh?" sagot nya "make sense. Wanna hear a story? I'm Jake btw" pagpapakilala nya sabay abot ng kamay para makipag-shake hands.

"Kristel" sabay abot ng kamay nya " uhm I guess I don't have a choice but to listen?" I jokingly replied to his question

"Do you know the story of a lonely man? Once he has everything but it turned to nothing because of the woman he loved but taken him for granted. I didn't know how it ended up to be a mess I mean I just loved her. So you think it's my mistake? I've been loving dark nights but she's peacefully sleeping in her chamber. I've been dying but she's alive and kicking loving the man he really loves. It sucks!" pinunasan nya mga luha nya. Base sa kwento nya mahal na mahal nya ang babae. But love break him."Life is full of shits!" dadag nya sabay inom ng whiskey na nasa baso nya.

I can't judge this man. I never experienced his pain. Mine is different from his.

"You never made a mistake man. You just love. To be honest I don't know what to say to make you feel better kasi di pa naman ako nagkaka-lovelife" I chuckled "I'm too busy entertaining my dark nights than to entertain myself. I was afraid to risk. But I can't blame myself for it. Bata palang ako lumaki na akong nanlilimos ng attention pero takot sa magulang ko. I did everything they said yet they can't give the love I'm asking for. I can't just turn away and be happy kasi as I've said takot ako sa magulang ko. When I finish my degree yes I've got a fine life living ALONE. Wala akong mga kaibigan. And it's hard being that way until now in my 20's. I don't even know why I'm here talking to a stranger, drinking hahaha! Pag nalaman to ng parents ko siguradong itatakwil nila ako. That's how strict they were. They care for reputation not for their own daughter. " napatawa ako ng pagak.

Kahit papano lumuwag pakiramdam ko saying those. Di ko alam pero masasabi kong kahit papano I feel relieved.

" We all have our dark nights. You just, somehow, unlucky. Sabi mo wala kang mga kaibigan? Pwede bang maging kaibigan mo?" he said

I look at him. From the first look you can say that he's a mess. But I know he's a descent man na may pinagdadaanan.

Napangiti ako" I'm happy to accept your proposal of friendship Mister Jake"

After all we're the same. Unlucky in love and unlucky in life. We don't have a choice but to sail through our dark nights to find the light.

~~~~~~~~~All rights reserve~~~~~~~~~