Mucize'ye Geri Dönüş

0.0

Yazardan :
yazın evime geri döndüm.kışın arkadaşlarıma parise geleceğime söz verdim.ama Paris'te fazla kalmayı planlamıyorum.boykot olayları yüzünden.fransa müslümanlarla dalga geçti.evet,adrienlerin dalga geçmediğini biliyorum.ama Paris'in insanlarından nefret ediyorum.bir de arkadaşlarla mesajlaşamadık.ben o kadar mesaj atmayı denedim ama hiçbiri gitmedi :( bu çok üzücüydü.

Bugün Paris'e gitme günümdü.ailemle vedalaşıp yazın bindiğim trene tekrar bindim.ama bu sefer pek heyecanlı değildim.içim hiç kıpır kıpır olmadı.merak ettiğim tek şey var; acaba beni unuttular mı? Çok merak ediyorum.

Ben kendimle konuşurken Fransa'ya çoktan gelmiştim.bavulumu alıp Paris istasyonunda indim.ahh burada adrienle lukaya sarılmıştım :") biraz ağlıyıcak gibi oldum.tabii mucize evrenine gelince ergen kıza dönüşüyorum.duygusallık,alınganlık,konuşma tarzım falan herşeyim değişiyor.bambaşka birisi oluyorum..

Taksi çağırdım.adrienlerin evine gitmek istiyordum.ama orada kalmayacağım.taksiden indim.ve evin önüne geldim.hava biraz bozuktu.ben de önlemimi alarak kalın giyinmiştim.kısaca ;
-pariste takılan şu kırmızı şapka
-beyaz kaban
-sıradan bot
-sıradan pantolon. Böyle giyindim.

Zile bastım.nathalie abla çıktı.beni hemen tanıdı.direkt kapıyı açtı.içeri girdim.
-oooo burayı baya özlemişim diye bağırdım gkflglsşfl
Gabriel : noluyor burda?
Ben : amca birşey yok ben geldimmm
Gabriel : oğlumun arkadaşı hoşgeldin
Ben : hoşbulduk amca.

Direkt adrienin odasına çıktım.kapıyı açtım.yavrucak plagg (kwamisi) ile ders çalışıyordu :") kapı sesini duymadı bile.
Ben : ADRİENNNN!
Adri : AA-A-AAAAA DAMLAAA!
adrien bana doğru koştu.sarıldık

birbirimizi çok özlemiştik :'') sarıla sarıla doyamadık.onun sarı saçlarını okşayıp okşayıp durmuştum.ama burada fazla durmak istemiyorum.daha lukalara gideceğim.

adri : damla paristen giderken sen bana birşey demiştin neydi o ?

ben : *aşık olduğumu söylemiştim acaba onu mu diyor* e-ee ne demiştim hatırlamıyorum da

adri : sankii bana bir itirafta bulunmuştun?

ben : Allah Allah ne demiştim acaba

adri : *şuna bak nasıl da bilmemezlikten geliyor :D* bağırarak bana aşık olduğunu söylemiştin :)

ben : aa-aa o mu olabilir yani sana aşık olabilirm

adri : *gülümser*

ben : *yüzü kızarır* adrien bana öyle gülümseme lütfen

adri : aa yanakların da elma gibi olmuş *içten bir kahkaha*

ben : yaa yapma :( şey adrien benim lukalara uğramam gerek de yanından erken ayrılmam gerek

adri : *luka mı* e-ee şey tabii gidebilirsin 

ben : öptüm seni ben çıkıyorum görüşürüz :)

adri : *yanağından öper*

evden çıkıp yola koyuldum.mahalleleri adım gibi biliyorum(parisi sevmesem bile). tekneye doğru yürüdüm.yavaşça içeri girdim.görünürlerde hiç kimse yoktu.kesin bu puşt luka ve kardaşı odalarındadır.yavaşça odaya doğru yürüdüm.kafamı içeri soktum  sadece luka vardı.yatağına oturmuş gitar çalıyordu.ben bunun gitarını kırmamış mıydım ?  neyse kulaklarım kanıyordu ağlayacaktım az kala.birden içeri dalıp LUKAĞAĞAĞEĞEĞĞEEĞ dedim. luka korkudan sıçradı gitar elinden fırladı okıgeptgihwipgı gülmemek için kendimi zor tuttum.geldi bana sarıldı sımsıkı.nefes darlığından ölecektim.beni koklayıp koklayıp durdu.