Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
☄
müzikler: sufjan stevens, mystery of love
☄
dripping peaches
"Ne zaman vazgeçeceksin?"
Robert cevap vermemişti. Elinde ki deftere bakıyordu sadece. Dakikalardır aynı sayfaya bakıyordu. Her satırı ezberlemişti. Parmaklarını kelimelerin üstünde gezdirdi. Gözünden akan bir damla yaş boynuna kadar ilerlemişti.
*
"Gelebilmene sevindim dostum. Ne kadar oldu, 4 yıl mı?"
"Daha fazla da olabilir."
İkili bahçeden eve doğru yürüyordu. Verandaya çıktıklarında kapı aniden açıldı. Robert'ın daha önce hiç görmediği biri dışarı çıkmıştı.
"Hey, nereye?"dedi Jensen.
İri, sarışın adam omuz silkti.
"Çok geçmeden dönerim."
"Ah, peki."
Adam Robert'a kısa bir bakış atıp hızla gitti. Robert o giderken arkasından dikkatlice baktı. Jensen:
"Şey, siz tanışmamıştınız değil mi?"
"Hayır. Oğlun vardı da benden mi sakladın?"
Jensen içten bir kahkaha attı.
"Hayır, hayır. Mary'nin yeğeni o, Chris."
"Oh."
"Evet, geldiğinde tanışırsınız. Onu seveceksin."
Sevecekti, elbette...İkili birlikte içeri girdiler. Jensen'ın karısı Mary'i görünce Robert hemen onun yanına gitti.
"Madam."
Robert Mary'nin eline bir öpücük kondurdu.
"Oh, Robert! Hoşgeldin."
Robert gülümsedikten sonra Mary ekledi.
"Kendini çok özlettin."
"Nasıl olsa artık buradayım, birbirimizi daha fazla özlemeyeceğiz?"
