Hayatın Siyahı

Ben Emine sadece 8 yaşında bir kız çocuğuyum size hayatımı anlatmak
 istememin belli başlı sebepleri var tabiki gerçi siz 8 yaşında bir kızın başına en
 fazla ne gelmiş olabilir diye düşünüyorsunuz belkide ama hayatın size yaşattığı çok acı durumlar olabilir .Benim çok  az arkadaşım var mesala ama bu benim yaşadıklarım arasında kalan çok küçük bir şey tabi .Ben ailem tarafından hiç önemsenmeyen bir kızım mesala çünki bir abim var o erkek diye onla ilgilenmekten bana sadece yatmadan önce iyi geceler derler.En yakın arkadaşım önce kendi yazdığım kitaplar sonrada dışardaki hayvanlar oldu benim.Biz öyle çok zengin bir aile değildik tabi  okul masrafları çok olacağından da sadece abimi yollarlardı  okula sıra bana gelince abimin aldığı notlara baktırlar ve olayın bu şekilde üstünü örterlerdi okuma yazmayıda annem öğretmişti bana yani anlayacağınız belkide yaşadığımız mahallenin en cahili bendim.Sadece birsürü kıyafetim vardı çoğunu annem dikmiş olsada ben onları çok severdim .Bir keresinde mahallede bir kızın ağladığını görmüştüm arkadaş olabilmek için güzel bır fırsattı gidip o kızla konuşmayı denedim bana biraz sessiz kaldıktan sonra en sevdiği bezbeğini kaybettiğini söyledi yapacak bir şeyim yoktu ama kendi bez bebiğimi ona vermekte aklımdan geçmiyor değildi annemden istesem bana yeniden bir bebek diker diye düşünerek o gün kendi bezbeğimi o kıza vermiştim belki beni en üzen olay o günden sonra başıma gelmişti ama bir arkadaşım olmuştu en azından diyerek kendimi motive ediyordum o gün eve gittiğimde babamdan ilk dayağımı yemekten zor kurtulmuştum sebebi ise tahmin ettiğiniz gibi bez bebeğimi kıza vermiş olmamdı. Babam cimri bir insandı bağırdı çagırdı neymiş o bez bebeğe bir sürü ip gitmiste o iplerin kaç para olduğunun farkında değilmiymişim ben falan o gün annem sakinleştirdi babamı sabaha kadar içimden sessiz sessiz ağladım çunki ses çıkarırsam yeter be ağlama diyerek babam yeniden sinirlenir diye korkmuştum babam bana ilk defa o kadar kızmıştı sebebi ise bir insanın yüzünde bir tebessüm oluşturmamdı bu olayın böyle bir sebepten olacaği aklıma hiç gelmezdi ama benim bir suçum yoktu babamın cimri olması ile kaynaklıydı bütün olay herneyseki o gün geçip gitti.Bir gün sonra annemden yeni bez bebek istemeye dilim varmıyordu doğal olarak ama annem beni çoktan anlamış ve eski bebeğimin tıpa tıp aynısını dikmişti çok mutlu olmuştum annem bana

--Aynısını diktim baban görmeden sen babana göster ve arkadaşından geri aldığını söyle.dedi.

Yalan atmak pek bana uygun birşey değildi ama emin olun annemin dediği gibi  yaparsam benim için daha iyi olacaktı. Akşama kadar sabırsızlıkla babamı  bekledim en sonunda geldiğinde de yemek sofrasını beklemeden babama bezbebeği gösterdim babamdan aldığımsa sadece bir aferindi.Çocukluğum böyle geçti işte benim umursamaz bir baba ,sessiz bir anne ve değere binen abim.
   
                                   **********************

Bir gün kapımız çaldı bizi kimse ziyaret etmezdi sebebi ise şüphesiz babamdı anlayacağınız  genelde biz onlara giderdik.Heyacan içinde kapıyı açmaya gittim ve karşımda o gün tanıştığım kızı gördüm beni kapının önüne oyun oynamaya çağiriyordu annem bana göz kırparak gidebileceğimi işaret etti. Kızla baya iyi anlaşmıştık zaten sohbet ettik oyun oynadık çocukluğumda bu zamana kadar yaşadığım en güzel gün oldu diyebiliriz ama tabiki kötü günler gibi bu günde bitmişti kıza veda ettim ve eve geri döndüm elimi yıkadıktan sonra anneme yardım ettim.Akşam vakti gelmişti ailecek akşam yemeği sofrasındaydık babam ve abim birbirlerine bakıp duruyorlardı en sonunda babam konuşmaya başladı "abin evleniyor" dedi bana bakarak iyi ama abim sadece 16 yaşındaydı biliyordum gerçi babamın abimi üniversiteye yazdırmayacağını ama liseyi bitirmesine izin verir diye düşünüyordum bunlar aklımdan geçerken babam bir daha konuştu" o yüzden artık okulu bırakacak" dedi hiç sesimi çıkaramamıştım ama şaşkındım .Yemek bitince odama gittim yani abimle ortak odama o sırada abim lavabodaydı bende susamıştım nedensizce ve mutfağa gitmeye karar verdim mutfağa giderken annemle babamın konuştuğunu duydum.