AŞKSA EĞER

KABULLENİŞ I

         Oncelikle herkese merhaba aklimda bir seydi yazmak lütfen oy atın yorum yapin kafam şişiyor yalnızlıktan. Dogru ani beklerken farkettim de ben ne zaman simdi dersem o zaman doğru an olacak.

Ve ben diyorum ki ŞİMDİ.

      Hissettiğim hareketlilikle sağıma döndüm üstünde lise üniformalı bir kız bankın ortasına çantasını bırakıp oturdu  benimle göz göze gelince samimi olmaya zorlanmış bir tebessüm gönderdi. Kız yavaş hareketlerle telefonunu ve kulaklığını çıkarıp müzik dinlemeye başladı. Gözü sadece denizdeydi. Kim bilir aklı nerdeydi ya da kimdeydi.

Elbett de gözlerimi dikip izlemiyordum. Yanımda oturuyordu ister istemez dikkatim kıza yöneliyordu Acaba o benim hakkımda düşünüyor muydu sanmam. Ama besbelli O da yorulmuş gozlerinde gördüm.

Derin bir nefes aldım arkama  yaslanırken. O kadar şey düşünmüştüm ki mesela şu İlerideki balık tutmaya çalışan adam hala buradaydı. Ben geleli 6 saat olmuştu ve 6 saatte bir tane bile balık tutamamıştı ama hala buradaydı. Sonra son 1 saattir önümden 8 kez bisiklet ile geçen bir çift vardı Hayır üşümüyor musunuz Ben bile Uraz'ın kocaman montunun içinde üşüyordum.

      Kafamdaki tüm düşüncelerin düğümüydü  boğazımdaki yumruydu o isim ve yine başladığım noktaya dönmüştüm. "Kandırma kendini Ela sen hep o noktadayın sadece 6 saattir kendini kandırmaya çalışıyordun ve başaramadın". İçimdeki sesi susturmak istercesine bir of çektim kendimi kandırmaya çalışıyormuşum. Ne alakası var hepsi yanıma oturan kızın yüzünden eğer yanıma oturmasaydı gözlerinde kendi kırgınlığımdan görmesem aklıma gelmezdi Uraz. Bu düşünce  ile bir titreme geldi ellerimle kollarimi  ovuşturdum. Uraz'ın montunu giyiyor  olma gerçeği bir kez daha yüzüme çarptı.

    Derin bir nefes aldım kokusunu aldım. Ondan kaçarken bile onu kokusuna sığınmak saçmalıktı sadece saçmalık. Başka açıklaması yoktu olamazdı da yavaş yavaş çiseleyen yağmur birden hızlanmaya başladı. yanımdaki kız kalktı,bisiklet süren çift gülüşerek uzaklaşmaya başladı, balık tutmaya çalışan adam bile toparlanmaya başlamıştı. Ben de hızlı ayağa kalktım. Ufak bir sorun vardı nereye gidecektim. "URAZ'A" tek gideceğim yerin o olması beni daha da sinirlendirdi. Hışımla üstümdeki montu çıkarıp çığlık attım.

   Yapamamıştım. Saatlerdir öfkem geçsin diye kendime telkinler vermiş, odağımı farklı yerlere vermiştim ama o her yerdeydi beynimde, kalbimde en çok da ruhumda. Ne olmuştu bana ne ara bana hiç olan biri her şeyim olmuştu.Kalbim acıdı birileri küçük küçük iğneler  batıyordu kalbime. Yine bir çığlık attım bir şimşek çaktı sanki gökyüzü de bana eşlik ediyordu yere diz çöktüm ve ağlamaya başladım yenilmiştim hem de kendime karşı. Islanmıştim  sırılsıklamdım.

Bileğimde bir el  hissedince kafamı kaldırdım. Urazdi yüzümü avuçlarının içine aldı "Ela" dedi ve onun Ela demesi ile ağlamam yerini iç çekişlere bıraktı. Ellerini yüzümden çekince ayağa kalktım yağmur yağıyordu ama sorun yoktu benim için güneş çoktan doğmuştu.Uraz hızla deri ceketini çıkardı ve bana giydirdi. "Üşüyeceksin. Bir daha bana sinirleneceksen evde sinirlen." Beni kendine çekti sarıldı biraz daha sarılsa kemiklerim kırılırdı herhalde ama ses etmedim. Ben sarılmadım ona doğrusu sarılamadım kolumu kaldırmaya mecalim yoktu.Birden koronalıymisim gibi uzaklaştı."Tamam olmamış say özür dilerim." Ne diyordu Allah aşkına. Benimle göz göze gelmemeye özen göstererek elimi tuttu hızlı adımlarla yürümeye başladı.

"Acele edelim yağmur hızlanmadan arabaya binelim." Ne olmuştu da sesine mesafe koymuştu az önce bana sarılan adam.  

      
      ♡ sadece 2 oya ulaşırsam devamını getireceğim diğeri de benim zaten gfccbvgnvbn♡

Devamı hakkında fikirlerinizi esirgemeyin benim için ciddi önem taşıyor.

Vee lütfen yorum yapin konuşmak istiyorum

Çaylak yazar🎈