Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
~.~.~.~.~.~.~~.~.~.~.♡.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~
Hızını arttıran kış rüzgârları yürümeyi zorlaştırıyordu.Öğlen olmasına rağmen havanın kapalı ve kasvetli olması da insanın içini karartır derecedeydi.
Millie üzerine giydiği beyaz montunu düzeltip,zorlukla yürümeye çalışıyordu.Bu havada dışarıda yalnız olmasına kendisi bile şaşırıyordu aslında.Sadece markete gidip sıcak çikolata almıştı.Dönüşte de en sevdiği pastanesine girip frambuazlı kruvasan almayı hedefliyordu.
Paris sokaklarının en sevdiği özelliği de,her zaman ağaçlara asılı olan ışıkların yanıyor oluşuydu.Bu ışıkları saatlerce izleme fikri bile kendisini mutlu ediyordu.Kışın gelmiş olması da ayrı bir mutluluk sebebiydi onun için.
Millie zar zor yokuşu çıkıp pastaneye geldiğinde,hemen içeri girdi ve reyonlara göz gezdirdi.Almayı amaçladığı kruvasanlar en ön reyonda tüm güzelliğiyle duruyordu.Görüntüsünün bile iştah açtığını düşünmekle meşgul olan Millie,kendisine seslenen orta yaşlı kadına tüm duyularını kapatmıştı.
"Yine frambuazlı kruvasan değil mi?"
"Evet."
"Hemen getiriyorum."
Millie gülümseyip,kruvasanını beklemeye başladı.Elinde tuttuğu poşete bakıp gülümsedi.Marketten sıcak çikolata dışında aldığı mum ve tütsüler de kendisini heyecanlandırıyordu.Evine gidip hemen onları yakmak ve kokularını yaymak istiyordu.
Millie,kruvasanları geldiğinde poşeti diğer eline aldı.Çantasından paraları çıkartıp kasaya bıraktı ve teşekkür ederek pastaneden ayrıldı.
Evinin pastane karşısında olmasını çok seviyordu.Paris'in bir artısı da,sevdiği her yer genellikle evine çok yakındı.
Millie poşetleri yere bırakıp,montunun cebine elini attı ve anahtarlarını çıkartıp kilide taktı.Kapıyı açmadan önce gözleri karşı apartmanın önüne daldı ve daha rahat görebilmek için biraz ileri gitti.
"Bu mevsimde taşınmak zor olsa gerek."
Millie başını sallayıp kapıya geri döndü ve poşetlerini eline alarak kapıyı ayağı ile itti.Apartmanda yaşıyor olması işlerini zorlaştırmıyor değildi.Katları sürekli karıştırıyordu ve eski bir apartman olduğu da gerçekti.Komşularının hep yaşlı olması kendisini garip hissetmesine sebep oluyordu.
Üç katı güçlükle çıkan genç kız,hemen evine girdi ve kendisini koltuğa attı.Televizyonunu açık bırakmıştı.Evine geldiğinde bir ses ile karşılaşmak hoşuna gidiyordu.Gerçi haber dinlemeyi hiç sevmesede kanalı değiştirme gibi bir seçeneği vardı.Fakat kumandayı bulmaya bile üşenen bir insan olduğu için bırakıp odasına geçti.
