I once believe in so called love story. The moment I meet him I know that we can connect with each other. He is my bestfriend, yes my bestfriend. He is funny, sweet, intelligent, and handsome. Too handsome that in our school he is a heartthrob. He is my comforter when I am down, and my buddy when I am happy.
Nandito ako ngayon sa mall naghihintay sa apaka late kong bestfriend. May usapan kasi kami na dito kami kakain ngayon. Palagi kasi kaming sabay kumakain tuwing lunch kaya maraming naghihinala na boyfriend ko si loko! hahaha! pero sana nga.
"Krys" napatingin ako sa tumawag saakin, it was "Vincent" he is Vincent Alcantara my classmate, matagal na siyang may crush saakin ewan ko ba anong nakain nito at ako pa yung nagustohan.
"Oh Vince ikaw pala yan anong ginagawa mo dito?" tanong ko sa kanya.
"ah, I was about to find a resto to eat lunch kaso nakita kita. Anong ginagawa mo dito?" tanong niya.
" I am waiting for Stephen, may usapan kasi kami na sabay kakain ang tagal nga eh"
"ah ganun ba? Nakita ko siya kanina kasama yung girlfriend niya"
yes, your right my bestfriend has a girlfriend si Monic. She is pretty and also intelligent they are suit for each other.
"Krys?" Napatigil ako nung tawagin ako ni Vincent.
"Are you okay?"
"yes"
No im not. I was waiting here more than an hour tapos tatanongin niya ako kung okay lang ba ako? tang*na! tapos malalaman ko pa na ang magaling kong bestfriend kasama ang girlfriend niya? fck!
"Sige, alis na ako" sabi ko
"Saan ka pupunta?" sabi niya
"ah, papasuk na baka malate ako eh may quiz pa kami"pero wala talaga, dahilan ko lang yun dahil gusto kong mapag-isa.
"Pero hindi ka pa kumakain diba?" yeah right hindi pa pala ako nakakain dahil sa kakahintay sa magaling kong bestfriend.
"oo, pero saka nalang hindi pa naman ako nagugutom"
"no, you should eat. It is not healthy to not eat speacially when you have quiz now."
Gusto ko sanang sabihin na wag na, kaso nagugutom na talaga ako.
"sige na nga, san tayo?"
Nandito kami ngayon sa mamahaling resto ayaw ko sana kaso mapilit tung kasama ko treat niya raw so ayun talo parin ako wala akong nagawa kundi sumunod nalang.
"Anong gusto mo?" tanong niya
" Ikaw nang bahala treat mo na nga to eh ako pang demanding haha"
"Kaya nga gusto kitang e treat para kainin ang gusto mong kainin"
"fine!" I was about to call the waiter but he already came
"Can I take your order maam?" sabi bung waiter
"yes please, I want Caesar Salad, Spaghetti and Ice Tea please"
"noted maam"
I was about to asked Vincent but then he said
"same nalang kami, thank you" and he smiled. When the waiter left, we remained silent. I was about to crack the silence when he spoke
" Are you really fine? You looked like not feeling well"
"I'm okay Vince, don't worry."
"okay then". We remained silent until we eat and finish eating.
"Thank you for the treat Vince, babawi ako next time. It was great to be with you today."
"It's my pleasure Krys, alam mo naman haha"
Yes right matagal nang umamin si Vince about sa feelings niya saakin kaya nga ang awkward kanina eh.
"sige mauna na ako" I said and walk away
I am already here in our school, by the way I am a Lasallian I took up the Bachelor of Accountancy kasi ako ang magtatake over sa company nila Mom at Dad. Papunta na sana ako sa classroom ko nung nakita ko si Stephen nakatingin sa direksyon ko. Umiwas ako para makadaan pero hinawakan niya ang kamay ko
"Krys, I'm sorry" he said
"It's okay" then I smiled lightly
"No your not, I know you more than anything else Krys. Hindi ko naman alam na pupuntahan ako ni Monic eh, nakalimutan ko na may kasunduan tayo late na when I remember."
Yeah right, si Monic ay nag aaral sa UP. Kadalasan ay pumupunta siya rito para makasabay kumain si Steph.
"It's okay" I smiled and tapped his shoulder to assure him.
When our class started I was destructed dahil sa nangyari kanina. Stephen is not like that, kapag may sunduan kami sumisipot talaga siya ngayon lang hindi. Nang matapos ang klase namin tumayo na ako at lumabas para umuwi wala naman kasi akong naintindihan sa discussion ni maam eh. Pababa na sana ako nung tumunog ang cellphone ko it was Vince
"Krys" he said
"hmm"
"Tapos na class niyo?"
"yes, why?"
"I'm here in the parking lot meet me" then he ended the call.
Nandito na ako sa parking lot at Nakita ko din siya nakatingin saakin, he was wearing a plain white tshirt with black pants and white shoes simple pero maraming nakatingin sa kanya ansarap manghampas ah.
"What is it?" I asked
"Let's have dinner? Pambawi ko sayo" he said
"tara" sabi ko nalang kasi nakakapagod na makipag away.
Papapunta kami sa mall nang magsalita siya
"sorry talaga krys di ko kasi alam na pupu-" di na niya natapos ang sasabihin niya nang magsalita ako
"It's done okay? kaya stop na. Di naman ako mag isa kanina kasi sinamahan naman ako ni Vincent." I said
"Vincent? How come?" then I told him what happen earlier.
" Buti nalang nandon si Vincent, I should thank him."
When we arrived, dumiretso na agad kami sa fav resto namin at umorder din nang paborito namin which is beef steak. Nang matapos rin kaming kumain ay nagdesisyon rin kaming umuwi dahil nakakapagod na ang araw nato. Hinatid niya ako sa Bahay.
"Thank you for tonight, take care Steph ,goodnight" I said he smiled
"You too, Thank you." Pagkapasok ko sa bahay Nakita ko si mommy
"hi mom" I greeted and kiss her
"hi baby, are you done eating?"
"yes mom, with Steph" she nodded
"okay then"
"I sleep now mom, goodnight" I said
"goodnight baby".
I was preparing to sleep, when my thoughts came up. When could I confront my feelings for you? When would I be strong to tell what I truly feel? If I told you what I feel would you feel the same? or I would still be the extra of your love story? I cleared my mind
" Everything's gonna be okay" I silently said.
Together with the rain starts to drop I fell asleep.
YOU ARE READING
It's Ineffable
RomanceIn the first place, she once believe in love. Every time she saw him everything feels different. She wanted to confess her feelings for him, but she's always afraid if she confront him she'll lose him. Would he love her if she tell him? Is there a c...
