Aslında insanın başlangıcı bir noktadır. Her nokta büyük bir harfle büyük bir sevinçle ya da hüzünle başlar
Yamaç, bu sözleri aklında dolaştırıyordu bir yandan yeni kitapları kayıt altına alirken bir yandan da yavaşça saatine baktı bugünlük mesai bitmiş,k kendini sınırladığı günlük dört bardak çay kıtasının sonuncu çayının son yudumunu içtikten sonra hızlı hızlı hazırlanmaya başlamıştı sıcak kütüphaneden dışarıdaki kışın soğuğunu hissetmemek için hayalini kurduğu ve 4 ay sonra nasibi olan kahverengi montunu alarak merdivenleri indi. Otuz yılını bu kütüphanede görevli olan Mehmet Bey'e güven dolu, mesai bitiminde çıkmanın gurur verici bakışlarıyla inceden "yarın görüşürüz Mehmet amca " diyerek kütüphaneden ayrıldı . Mehmet bey ise çok güleç yüzlü, kimsenin kötülüğünü istemeyen sadece kutuphanedeki kitapları en yakın dostlarindan ayırmakla görevli bir insandı . Gerçi işi fazla da zahmetli değildi ıslak siyahlanmis emektar bir sarı bez ile kitapları tozlardan temizlemek.
Zaten kitaplardan ayrılmayan yüzyılları aşkın dostları tozlar degil mi ?
Yamaç, kışın vermiş olduğu boğucu havayı istemeden havayla savaşırcasına azar azar soluyarak eve doğru yola koyuldu.
Elini cebine attı ve sigara paketini çıkarttı son tane sigarasını çölde vaha bulma edasıyla ağzına getirdi ve yaktı .
Yine aynı düşünceler
Hayatta neden varız, kâinatta bir nokta isek bir kapıdan girip selam verip diğer kapıdan çıkacaksak bu amaç, telaş ne için? gibi klasik tasavvufi ve felsefe karması düşünceler aklında kocaman bir yığın haline gelmişti .
İçinden "İnsa Allah kimse karşıma çıkmaz çıkmaz da yalandan hal hatır sormaz bende sahte gülüşlerin arkasına sığınmam ve bu düşünceler harmonimi kesmez" diye kendine yalvarircasina temennide bulunuyordu.
Yamaç " birşeyler olmalı, bir şeyleri kaçırıyorum vakit gidiyor ömür geçiyor ömür, zaman, vakit herşey bir fragman nerde bu nasıl sinema ??? Ne Yapmalıyım ?"
Bu düşünceler içerisinde evi bulabilmenin mutluluğu bir yana soğuktan bir gecelik kaçmanın zaferi bir yana evin kapısının önüne dikildi .
İşte o an, karşısında yıllarca Yamaç'ı arkasından uğurlayan kapı ve sorusunun cevabı
Ne yapmalıyım ?
-Yazmalıyım, yazmalıyım
İşte bu vakitte sonra önündeki bir kütüphaneci Yamaç'ın ev kapısı değil yazarlığa bir adım atmış olan yazar Yamaç'ın kapısıydı...
