MIRROR (ONESHOT)

Mirror

MIRROR ONESHOT

Sakit sa mga mata ang siyang aking nakikita. Nakakaawa siya..

Gusto ko mang tulungan pero di ko kaya. Maraming pasa ang makikita sa kanyang buong katawan..

Ako'y naaawa na pero wala akong magawa.. Tinitignan ko lang siyang umiiyak..

Parang nawalan na siya ng pag-asa..Tinitignan niya ko pero hindi ko man lang siya tinulungan..

Siya'y umiiyak..
"Sorry dahil di kita matutulungan.." Sabi ko sa kanya.

Umiiyak lang siya habang ako'y tinitignan..Maya maya may na realize ako..ang nakikita kong tao na umiiyak..

Yun pala ay ako..ako ang umiiyak at puno ng pasa ang katawan ko dahil sa Ama ko.

Binugbog niya ako huhuhu..Sobrang sakit na di ko na kaya..Ang kaninang tinitignan ko ay ako pala..

Nandito ako sa harap ng salamin at tinitignan ang sarili na.

Wala akong magawa..di ko na alam ang gagawin..

Umiyak ako ng umiyak sa harap ng salamin.

Ayaw ko na di ko na kaya..Paalam na papa..alam ko magiging masaya ka kung wala na ako..

PAALAM...
_______________________________________

"Anak!!!!! Bat mo ko iniwan patawad anak..huhu patawad (umiiyak) patawarin mo si papa"

________

Nasa huli nga naman ang pagsisi. Saka mo pa malalaman ang halaga ng isang tao pag-wala na ito.

Saka ka lang hihingi ng tawad kung kelan wala na ang tao.

Kaya habang maaga pa iparamdam niyo sa taong mga mahal niyo na mahalaga sila at mahal niyo sila gaya ng mga magulang niyo or sa pamilya niyo at sa lahat ng nakapaligid sa inyo.

------THE END------