BİR KADININ DOĞUŞU

GEÇMİŞE DÖNÜŞ

Genç kızın ağlamasına daha fazla dayanamadı Ece. O ağladıkça sanki kendi kalbi sıkışıyormuş gibi hissetti. Onun kendini daha iyi hissetmesi için bir şey söylemesi, bir şey yapması gerektiğini düşündü. Daha fazla beklemeden lafa girdi. 

Ece:

-Kendine bu kadar haksızlık etme. Emin ol geçecek. O adamın gerçek yüzünü bu kadar erken gördüğün için şanslısın.

Leyla:

-Tabi. Çok şanslıyım değil mi? Aldatıldım ben. Sevgilimi başka bir kadınla aynı yatakta yakaladım. Beni bu şekilde mi teselli edeceksin. Gerçi sen ne anlayacaksın ki.

Rüzgar daha fazla dayanamayarak araya girdi.

- Leyla yeter. Çok ileriye gidiyorsun.

Leyla:

- Sevgilini koruman ne kadar da romantik. Hadi ama hayatında hiç zorluk çekmiş midir o? Türkiye'nin en iyi avukatlarından, çok güzel, akıllı, zengin, senin gibi harika bir sevgilisi var. Üç yıldır tanıyorum. Bir kere ağladığını görmedik. Burada hangimiz onun bir duygu belirtisi gösterdiğini gördük. Senin sevgilin bir robot. Bir de gelmiş beni teselli etmeye çalışıyor.

Rüzgar tekrar lafa girmeye çalıştı ama Ece kolundan tutarak onu engelledi. Kafasını sallayıp devam etti.

- Haklısın. Ben nereden bilebilirim. 

Ece'nin bu sözleri üzerine Leyla biraz daha sakinleşti. Yine de bütün gözler olası bir yükselmeye karşı iki kadın arasında gidip geliyordu. Ece daha fazla rahatsız edici sessizliğe dayanamadı ve ayağa kalktı.

- Kahve yapıyorum herkese. Başka bir şey isteyen var mı?

Kimseden ses çıkmayınca mutfağa yöneldi. Ece mutfakta kahveleri yaparken içeride onun hakkında konuşulduğundan habersizdi. Ece kahveleri yaptıktan sonra tepsiye fincanları düzgünce koydu. Tepsiyi tam alırken her zamanki gibi su koymayı unuttuğunu fark etti. Tepsiyi yerine bırakıp suları doldurdu ve tepsiyi yeniden eline aldı. Kapıya doğru kahveleri dökmeden yavaş yavaş yürümeye başladı. Kapıya yaklaştıkça içeriden gelen sesler netleşmeye başladı. Bir an durdu ve dinlemeye başladı. Kaşlarını çattı duyduklarından dolayı.

Mert:

- Rüzgar sakin ol. Leyla çok ileri gitti ama bir yandan haklı. Ece'nin duygu belirtisi gösterdiğini ben de hiç görmedim.

Rüzgar:

- Siz görmediniz diye onu duyguları olmamasıyla suçlayamazsınız. Ona haksızlık ediyorsunuz. Bunca yıldır arkadaşsınız.

Esila:

-Rüzgar doğruyu söylüyor. Ne zaman ihtiyacımız olsa Ece yanımızda oldu. Her zaman bizi korudu. Hatırlamıyor musun leyla? Ece senin için bıçağın önüne atladı. Ona haksızlık ediyorsun.

Ece, hakkında bunları düşündüklerini nasıl fark etmediğini sordu kendi kendine. Daha fazla dayanamadı orada dikilmeye. Derin bir nefes aldı ve yürümeye başladı. Ece'nin girdiğini gören Mert herkese susması için bir işaret verdi ve bütün bakışlar Ece'ye döndü. Ece kahveleri dağıttı ve Rüzgar'ın yanına otururken son kez herkesin yüzüne tek tek baktı. Arkadaşlarından geçmişini saklamasının onları ne kadar kırdığını fark etti. Bunu onlara daha fazla yapmak istemedi. Ama bu geçmişini hatırlamaktan korktuğu gerçeğini değiştirmiyordu. Yanında oturan Rüzgar'a bakma ihtiyacı hissetti ve Rüzgar'ın da ona baktığını gördü. Rüzgar gülümsedi ve Ece'ye destek vermek istercesine elini tuttu. Ece derin bir nefes aldı ve sessizliği bozmak istercesine konuştu. O konuşmaya başlar başlamaz tüm bakışlar ona döndü.