Book of Revelations

Una

20 Abril 2019
Sabado

Nakatihaya ako sa aking kama. Nakalapat ang aking likuran sa kalambutan nito, habang nakaangat ang aking mga binti't hawak-hawak ko ang mga ito upang alalayan, nakahiwalay at may bulto ng lalaki sa pagitan.

Madilim ang silid at pilit kong inaaninag ang kaniyang pisikal na kaanyuan. Ang porma ng kaniyang katawan at ang hugis ng kaniyang mukha. Madilim ang silid at tanging ang flash ng camera lamang ang nakasindi, tanda na ito ay nag-vi-video recording. Sapat na ilaw upang mapagmasdan ko ang katawan ng taong kasalukuyang nakapatong sa akin. Pansin ang mala-nyebe niyang kutis; ang kaniyang dibdib na maumbok at utong na bumagay sa kulay ng kaniyang balat, na parang ubod ng rosas; ang kaniyang abs na hulmadong-hulmado at bakat na bakat.

Pumusisyon siya sa gitna ng aking dalawang binting nakaangat. Pinatulo ang laway patungo sa butas ng aking puwet. Nakakaramdam ako ng kakaibang intensidad ng kiliti nang ginawa niya iyon at rumesponde naman ang aking butas sa pamamagitan ng pagkislot. Itinutok niya ang kaniyang titi sa bukana ng aking butas. Tumingin muna siya sa akin, may kakaibang libog na nakaguhit sa kaniyang mukha, ibang bersyon ng pagsusumamo. Ang kaniyang mala-anghel na mukha ay nagsalita, "Iyotin na kita." Bilang hudyat, ibinaon niya ang kaniyang titi sa aking puwet, bilang laway ang pampadulas at cellphone ang saksi.

Humiyaw ako sa sakit. Napupunit ako, humahapdi, sumasakit at nasasanay. Muli sana akong sisigaw nang siilin niya ako ng marahas na halik. Sinipsip at kinagat-kagat niya ang aking mga labi. Sinipsip at pinalaban-laban niya ang aming mga dila. Sinipsip at nilunok niya ang aking laway. Yumakap ako nang mahigpit sa kaniya nang magsimula siyang gumalaw. Naglaho ang guhit ng sakit at napalitan ng matamis na sensasyon. Bumilis nang bumilis ang kaniyang mga kilos. Bumabaon nang bumaon lalo ang kaniyang pagkantot.

"Ang sarap ng butas mo!" sabi niya.

"Bubuntisin kita!" sabi niya

"Lalabasan na ako!" sabi niya at lalong bumilis ang kaniyang pagbaon sa aking butas. Para siyang naghihimagsik sa loob ng aking yungib. Nagnanais ng kalayaan, na kaniyang mararanasan sa loob ng ilan pang hugot-baon, na hindi nangyari, dahil nagising ako sa aking panaginip.

Panaginip lamang iyon at hindi ko matukoy kong panaginip din ba itong nangyayari sa akin ngayon. Kahawig mo ang lalaki sa aking panaginip kaninang umaga. Lahat ng detalye ay umaangkop sa iyo. Ang mga katangia'y tumatama ayon sa deskripyon.

Ito ang ating unang pagkikita, marahil, kung hindi ibibilang ang sa panaginip. Ang mga mata ko'y nakatuon sa'yo at hindi mabaling-baling kaninuman. May pagtataka at pagkagulat, subalit mas nangingibaw sa akin ang kakaibang intensidad ng pagkagusto. May kung anong magnetismo ang humihila sa akin patungo sa iyo. Hindi lamang paru-paro ang binuhay mo sa aking pagkatao, kundi ang buong kahayupan sa arko ni Noah. Nararamdaman ko ang init, ang matinding pagkagusto at panibughong damdamin na walang-humpay na bumubulong. Ang pagragasa ng mala-delubyong baha. Alam ko, sa puntong ito, may bahagi ng aking pagkatao na basang-basa na.

Bumukas ang elevator. Nagpakiramdaman tayo kung sino ang mauunang pumasok. Halos hindi pa ako makakilos gawa ng pagkagambala, kaya mas pinili kong manatili sa aking kinaroroonan at paunahin ka. Inayos kong muli ang aking sarili, binawi ang isipan mula sa apatnapung gabing baha at sumunod mula sa iyo.

Sa maliit na espasyo na iyon, mas lalong tumindi ang aking pagkagusto. Ang aking paghinga'y umikli at bumilis, ang aking tuhod ay nanginginig at nawawala sa kontrol, at ang aking puso'y nagwawala't kumakabog.

Lumingon ka sa akin. Puno ng pagtataka ang iyong mga mata. Ika'y nag-aalala sa aking kalagayan! Hindi ko maiwasang ngumiti, na iyo namang binalik.

Punong-puno ng kulay at buhay ang iyong mga ngiti. Nais kong lumapit sa'yo, burahin ang distans'yang sa ati'y namamagitan, at halikan ang iyong mapupulang mga labi—laplapin hanggang kapusin tayo ng hangin.

Bago ko pa gawin iyon narinig kong tumunog ang elevator. Ping! Sabay bukas at iyong labas.

Nanatili akong nag-iisa sa loob ng maliit na espasyong minsan nating pinagsamahan. Maaaring umalis ka, ngunit pinabaunan mo naman ako ng pagnanasang mananatili sa aking katawan, isipan at talaarawang aking sinusulatan. Binuhay mo ang libog sa aking murang pagkatao. Ginising mo ang aking karnal na pangangailangan, kaya kinakailangan mo itong pagbayaran.

Hindi ko alam kung bakit kita napanaginipan. Maaaring simbolo ito ng kuwentong ating maaaring simulan. Isa lang ang sigurodo ako, nais kong ang panaginip na iyon ay maisakatuparan.

I t u t u l o y . . .

JoseRoperto©2020
Adam's Apple