First time ko ituloy ang kwento na nabuo sa aking isipan huhuhu at ilagay pa talaga dito sa wattpad ha, ayon. Sana magustuhan niyo at open minded kayo.
So here it is.......
__________________________________________________________________________...
"Asteria." He sighed. Sa tono pa lang ng boses niya, alam kong maging siya ay suko na rin, pagod na. Wala na talaga no? Kahit anong pilit natin, kapag ayaw talaga ng tadhana na maging kayo, hindi talaga magiging kayo. Bakit kaya ganon, bakit lahat ng nakikilala at minamahal ko hindi pwede? Hindi ba talaga pwede? O ako lang itong nag-iisip ng ganon.
"Sige na Lev, I will miss you. Mag-iingat ka lagi ha, huwag mo pababayaan ang sarili mo. Ingatan mo ang puso mo. At sana nandyan pa rin ako kahit sa maliit na bahagi nito, kuntento na ako doon." Iniwas ko ang tingin ko sakanya, kasi ayokong bumuhos na naman ang mga luha ko.
"Hindi ka naman mawawala dito e." He smiled at me, iyang mga ngiti niya ang hindi ko malilimutan sa lahat, kung paano rin 'yang mga labi niya mag pout kapag naiinis na sa akin. Ang cute niya talaga. Hays.
I smiled too.
"O sige na Lev, kanina pa e, gusto ko na matulog hmmm. Maaga pa tayo bukas. Pwede na ba ako matulog?" tanong ko.
"Okay, Aste, goodnight. Sleep well, baby."
See you.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
