Somewhere In Between ( San Enrique Series #1)

PROLOGUE

    "Stop...p-please...noooo..." halos mamaos na ang boses ko sa pagmamakaawa habang unti-unting gumagalaw ang mga kamay ng lalaki papasok sa suot kong blusa.

    "T-tama na pooo...parang awa nyo na..."walang tigil ang pagbuhos ng mga luha ko.Alam kong bingi na ang lalaki sa pagmamakaawa ko pero nagbabakasakali pa rin ako. This can't be happening! 'Please nooo...' sigaw ng isip ko pero hindi ko na kayang sabihin dahil nanginginig ang mga labi ko. Tahimik akong nagdadasal na sana'y makatakas ako o may dumating na tulong. Every seconds feels like eternity but my prayers and plea were not powerful. Walang tulong at walang tsansang makatakas.  At halos mapasigaw ako nang tuluyang baklasin ng lalaki ang suot kong palda. Mabilis naman nitong tinakpan ng kamay ang bibig ko habang dinadaganan. Magkahalong pandidiri, takot at galit ang nararamdaman ko habang naglalakbay ang mga labi ng lalaki sa aking leeg pababa sa kanyang dibdib.

    "You're so...beautiful..."dinig kong sambit ng lalaki na tila boses ng demonyo sa pandinig ko.

Gusto ko itong suntukin, murahin at saktan pero nauubos na ang lakas ko. Impit na iyak ang nagawa ko nang tuluyan niya akong angkinin. Ang marahas nitong galaw ay nagdulot ng kakaibang sakit. Napapailing ako bilang protesta pero walang pakialam ang lalaki sa nararamdaman ko. Napahagulgol ako at nakagat ang labi sa sobrang sakit at napahawak sa suot na dogtag ng lalaki dahilan para mabaklas ito at mariin akong napahawak doon na tila makakakuha ng lakas mula dito. Isang mabilis na pag-ulos sa lalaki ang halos magpawala sa ulirat ko.

     "Cianne! Cianne! Gising!"

Napabalikwas ako sa kama dahil sa marahang pagyugyog sa balikat ko. Agad kong idinilat ang aking mga mata at tumambad ang nag-aalalang mukha ng aking lola.

    "Binabangungot ka na naman", ani lola habang inaayos ang magulo kong buhok.

    Ramdam ko ang pawis sa aking noo. Binaluktot ko ang aking mga tuhod at ipinatong doon ang aking baba habang pinipilit pigilan ang mga luhang nagbabadyang tumulo.

    "Lagi ka na lang nananaginip ng masama",patuloy ni lola habang iniipit ang ilang hibla ng buhok sa likod ng aking tainga. "May problema ka ba, hija? O may nangyari sa'yo na hindi mo sinasabi sa akin?"

    Mabilis akong umiling nang hindi nililingon si lola.

"W-wala po, lola", namamaos kong sagot dahil sa pinipigil na hagulgol.

    Napabuntonghininga c lola pero hindi na nagsalita. Pero ramdam ko ang titig niya sa akin.

    "Bueno", ani lola at tumayo na sa kama. "Bumaba ka na lang kung nagugutom ka. Handa na ang almusal."

    Tumango ako nang hindi tumitingin sa kanya dahil natatakot akong makita niya ang luha na ngayo'y dumaloy na sa aking pisngi.
Pagkasara ng pintuan ay hindi ko na napigilan ang paghagulgol.

    It's been a year..but still it seems like yesterday. It's a one dark night that will forever be my nightmare.

    Umahon ako sa kama at tinungo ang drawer sa aking tokador. Agad nahanap ng aking mga mata ang dogtag na nasa isang seal-in plastic. Tinitigan ko lang ito. I don't have the courage to touch it. Nandidiri ako tulad ng pandidiri ko sa may-ari nito. Agad kong pinalis ang mga luhang nag-uunahan sa pagdaloy sa aking pisngi. 'I will find you..mag-iipon ako ng lakas ng loob at pangako hahanapin kita upang pagbayarin'.

    Tinalikuran ko ang tokador at hinablot ang tuwalya upang makaligo na. I've been trying to move on for a year. I've been trying to forget what happened. Pero habang tinitingnan ko ang sarili sa harap ng salamin ng banyo, ay hindi ko maiwasang maalala ang lahat........

    "Sorry, sweet.." malambing ang boses ni Theo sa kabilang linya. "Biglaan kasi ang imbitasyon na natanggap ni daddy para sa party na 'to. Hindi tuloy kita masusundo at maihahatid ngayon," halata sa boses nito ang panghihinayang at lungkot.