Colors of the Wind

Prologue

Each color has an important role in the world... in the universe rather.

Katulad ng ulap na kulay puti na sumisimbolo sa kalinisan at kalayaan. Ang kulay ng mga halaman ay berde.

Sumayad ang mga kamay ko sa nagta-taasang damo kung saan sa dulo nito ay ang napakagandang karagatan. I want to drown myself in the beauty of nature. I want to look not only the beauty that you can see visibly, but also the beauty that may reflect to your soul which can make your mind and body tranquil.

Pero may mga kulay ding nakakalito tulad na lamang ng araw.

Minsan akala mo ay iisang kulay lamang ang iyong makikita rito, pero kapag natutunan mo na ang isang bagay na intindihin, malalaman at malalaman mo rin ang mga sagot sa iyong katanungan.

Ang damdamin ng tao ay ganoon din na kapag gusto mong malaman kung ano ang nararamdaman niya sayo, matuto kang umintindi hindi lamang sa kanyang nararamdaman kundi pati sa kanyang katauhan.

Tumingala ako at agad na napapikit dahil sa sinag ng araw. Itinaas ko ang palad ko at tinakpan ang silahis na galing sa araw. Ibinuka ko ang dalawa kong daliri habang ang isa kong mata ay nakapikit, sinilip ko ang araw sa siwang ng aking daliri.

Napakaganda pero masakit sa mata.

Ibinaba ko ang kamay ko at naglakad na ulit habang nakasayad pa rin ang kamay ko sa mga damo.

"Aray." Napahinto ako at tinignan ang maliit na sugat sa aking daliri. Agad ko itong sinipsip upang mapigilan ang namumuong dugo. Others says, it can subside the pain.

Nang nasa dulo na ako ng damuhan ay hindi ko mapigilang mapahanga . I felt the sand after I took one step. Agad akong tumakbo sa dagat at huminto sa dalampasigan. Ibinuka ko ang aking braso at unti-unting dinama ng aking balat ang lamig ng hangin na nanggaling sa kulay sa asul na dagat. Napakalinaw ng tubig na tila'y 'sing linaw ng kalooban ng iilang tao.

Asul...

Ang pinaka ligtas na kulay na iyong mapagpipilian. Thats why I immediately ran here because I know I will be safe in this island.

Kapag malungkot o galit ang isang tao, the first thing they immediately do is to go to the place that calms them down. At para sakin, nature ang pinaka nakapagpakalma sa magusot kong isipan.

I sighed reminiscing the happenings in my life.

Why do people always gets bad luck when you only want good luck? You know why it is very unfair? Because in order to get that good luck, you must also aware that bad luck is always attached to it, as simple as that.

Life is never fair anyway.

Iniyakap ko ang kamay ko sa aking braso ng makadama ng lamig. I'm only wearing my yellow summer dress and a two piece swim suit inside it. Ang plano ko sana ay maligo pero nalibang ako sa kakatanaw ng kagandahan ng kalikasan.

Sa sobrang pagka-aliw ko ay hindi ko na naisip pa ang mga problema ko. Ang araw ay unti-unti nang tumatago sa dagat kaya nagpasya na akong bumalik sa hotel kung saan ako mananatili sa tatlong araw.

Pumasok ako sa kwarto ko at humiga agad sa kama.

Ngayon ko lang naramdaman ang pagod.

Pipikit na sana ako ng tumunog ang cellphone ko. I took my phone inside my bag and opened it. I was shocked by what I saw. Over a hundred text messages and less than sixty calls I received within a day. Binuksan ko ang mga mensahe na natanggap ko kay Tita.

Tita: Where are you, Niana?

Tita: Please answer my call... I'm worried. Don't mind about what your family is saying to you. I am here for you, Niana.