The Girl in my Dreams

Chapter 1

~Emanuel POV~

Nakahiga, lumuluha naka tingala sa bituin na parang batang dukha. Matay nababasa ng luha dahil sa walang magawa, iniisip ang babaeng nasa panaginip nakasalamuha at na uwi sa ala-alang sariwa--

Nais ko muna mag pa kilala EMANUEL QUINTERA , 18 taong gulang. Simple ng namumuhay lang sa cebu, walang jowa pero hinihintay ang babaeng nakilala sa pantasya. Gumawa ako ng tula at gumuguhit ako--

Simulan na natin ang kwento kung sino ang babaeng tinutokoy ko---

~Throwback~

(Nag simula ito sa panahong 15 taong gulang palang ako)

Boring yung buhay ko yung tipong handa na ako mamatay, oras nalang inaantay

Dahil sa wala na akong pake sa Mundo minsan Di ko na mamalayan ng gabi na
-10:49 pm-
"Gabi na pala?" tanong ko sa sarili ko

Nag hahanda na ako para sa pag tulog ko at maka lipas ang ilang minuto naka handa na ako pikit nalang sa mata ang inaatay ko

Pero sa isip ko ayaw kong matulog kasi Alam kong may bukas na naman at Meron ding problema ang dadating kaya parang sa tuwing ma tutulog ako eh ayaw ng isip ko

Pagka tapos ng pag papantasya eh naka tulog ako

Nakakagawa ako ng sariling panaginip ko kaya sabi ng iba LUCID DREAMER daw ako----

Sa aking panaginip ay may isang babae na naka tayo at tumitingin sa aking mga tulang nagawa-

Nagandahan ako sa kanya sadyang nakakabighani sya taglay ng alindog at ganda walang lalaki ang sasayang sa kanya

Wala akong sinayang na oras at dali dali akong pumunta at nag pa kilala sa kanya-----

Hindi ako gwapo, ilong koy pango, kayumangi ang kulay ko, pero may talent Di nga lang tulad ng iniidulo nyo----

Nag lakas loob akong kumausap sa kanya

Nais kong malaman ang pangalan mo binibini? Tanong ko sa kanya pero Di sya sumagot at napaisip nalang ako na ang attitude naman ng babaeng ito

"Hi........... ako si Emanuel" sabi ko at
"Hello" lang ang sagot nya

Ay p*t* ang lamig tang*n* natatawa nalang ako sa mga naisip ko dahil sa lamig nya----

Babaeng kasing ganda ng Rosas ayaw kong mag sayang ng oras sabi ko sa kanya at parang nag karon ng atensyon siya sa akin then she smiled at me and I smiled back

That day I feel like I'm inlove I don't know why but the way she smiled it makes me fall

Still I don't know her name even I ask it she always say "just call me blue"

The way her upper lips touches her lower lips are satisfying, her red lips makes me hunger of her kiss

That dream was the most beautiful I ever had in my life

She is my first love----

We had fun in that dream but the most excite me the most is when she said

Blue: "I'm not just a dream, I'm a person who visit your dream"
Me: "luh..... So ano pangalan mo Nais ko pong malaman"
Blue: "no need, mag kikita din tayo pag dating ng panahon"
Me: "bibisita ka paba?"
Blue: "I promise I will visit again, every night"

Nginitian ko siya at nginitian niya ako pabalik

We both have wonderful time that night. She make me inspired to make more poems and drawings-----

After I wake up may parang naka tatak na ngiti sa aking mukha na inspire ako gumawa ng maraming tula at parang na buhay kong matamlay dun nag simula ang pag ganahan ko matulog----

Tuwing gabi bago matulog ay pinaghahandan ko talaga para ma gwapo lang ako sa paningin nya----

At lubhang ang saya hindi na kayang burahin ng mapait na Mundo ag ngiti na nararamdaman ko.

Lumipas ang isang taon at parang nahulog na ako sa kanya ng tuluyan-

Pero isang gabi ay parang nag bago ang ihip ng hangin sa aking panaginip, nakita ko sya at parang umiyak sya sa sulok na inuopuan nya
Nilapitan ko sya at nag tanong---

Me: "OK kalang binibini?"
Blue: "ma...may sa...sabihin ako"

*My heart beat fast*

Me: "ano iyon, sabihin mo"
*and my tears starting to fall*
Blue: "i..ito na ang hu....huling pag bisita ko sa pana...ginip mo"

Hearing those word almost break my heart pero dinahan ko sya ng isang biro

Me: "nagbibiro kalang no? Prank ba ito?an........."

Nilagay nya ang kanang hintuturo sa bibig ko rason kung bakit Di ko na tuloy ang sasabihin ko umiyak sya sa harap ko at nag salita

Blue: "hin...hindi ako nagbibiro, I'm not joking OK? Do you think I like to joke like this? Seryoso ako huli nato"

Hindi nya ako pinag salita at biglang naglaho ng parang bula...

That night galit na galit ko natulala nalang ako kasi Di ko alam anong gagawin ko takot ako at nagagalit.

Dami kong gustong sabihin sa kanya pero nawala lang sya

Nawalan na nang kulay ng tuloyan ang buhay ko buhat sa paglisan nya sa tabi ko

Hindi ako nag kamali sa sinabi ko sa kanya "binibining kasing ganda ng rosas"

Kasing ganda ka nga ng rosas pero naka limotan ko ang tinik na tinataglay mo, ang sakit ng pinamulat mo sariwa pa sa puso ko......

Ending of chapter one

HOPE YOU LIKE IT
Ps: just a work of fiction

(ONGOING CHAPTER TWO):