The Gap [COMPLETED]

1

Kabanata 1

I am 20 still studying at the university.

He is 27 a businessman working for his family.

We're in a seven year relationship.

"Nicole, gusto ni uncle na mag-trabaho ako sa business nila sa Germany," kasalukuyang magkausap kami sa skype ni Josh.

"Ilang years daw?" nakita ko kung paano nalungkot ang itsura niya.

"My uncle offered me fives but I declined. I told him three years lang ang kaya ko," miski ako nalungkot sa ibinalita niya kaya napabuntong hininga na lang ako. "Nicole, I want child," napa-angat ako ng tingin.

"You want what?"

"A child, babe. Gusto ko na magka-anak. Gusto ko ng may makita at mahawakan kapag nakauwi ako dito sa Pinas."

"Babe, I'm still studying! Gusto kong makatulong pa sa pamilya ko. Pag-aaralin ko pa ang kapatid ko saka kasalanan mong lumandi ka sa bata," sinubukan kong pagaanin ang loob niya kahit papaano ay napangiti siya.

"Wala akong pinagsisisihan sa pagmamahal ko sayo, Nicole. Ang akin lang kaya ko namang tulungan ang pamilya niyo, kaya ko na ring buhayin ang magiging pamilya natin."

Hindi niya maintindihan ang punto ko. Malamang ay napagdaanan niya na rin ang stage na 'to. Gusto kong matulungan ang pamilya ko sa sarili kong paraan.

"But, babe, I understand your point at your age most of your friends and colleagues have their own family. But on my age, I really want to study and reach for my dreams first," napayuko ako habang sinasabi 'yon.

"Okay, I understand," tinaas niya ang mga kamay niya na para bang suko na siya sa argument namin. "Intayin mo ako ha? 'Wag mo ako ipagpapalit please. I promise ikaw lang mamahalin ko."

Our conversation ended, nag-decide kami na bago siya umalis ay mag-da-date kami. I wear wrap-around dress, naglagay din ako ng kaunting make-up para magmukhang presentable.

Simpleng date lang naman ang nangyari sa condo niya. Nanuod din kami sa movie sa nextflix. The night went well; I choose to stay here for tonight.

"Josh, I love you so much," nakahiga ako sa braso niya - ang paborito kong pwesto.

"I love you too, Nicole," he kissed me passionately. His hands were travelling on my legs, up to my belly and stopped on my breast. "Can we?"

"Y-yes," my lips are trembling. "I'm safe, babe," we continued kissing, touching and making love as if the time has stopped.

Subalit hindi ito tumigil at dumating nga ang araw na magkakawalay kami.

"Keep safe, babe," sabi ko habang nakayakap sa kanya.

"I will I promise," he cupped my face and kiss me for the last time.

"I love you, Josh."

"I love you so much, Nicole."

Nakatanaw na lang ako sa eroplano kung saan siya nakasakay.

'Tatlong taon, sandali lang 'yon.'

Iyan ang mga katagang ginagawa kong pampalubag loob sa tuwing maiisip kong wala siya.

Dumaan ang isang linggo hindi siya nagparamdam, inisip ko na baka busy lang siya. Sumunod na linggo, nagising ako sa tunog ng phone ko.

"Niks, asan ka na? Malalate ka sa finals natin!" Mika said.

Its 9 AM on the clock! 10:30 ang exams.

Kahit na ang bigat ng katawan ko at nasuka ako ay binilisan ko ang kilos ko.

Mabuti na lang at hindi ako nalate. I took the examination straight up to 4:00 PM. Lumabas ako ng exam room na hinang-hina.

"Niks, are you o-" hindi ko na narinig ang sumunod pa tanging dilim na lang ang nakita ko.