Bella POV's
UGALI
"Two of you can do what ever you want, pero 'wag dito!" I shouted, because the two people beside me are kissing.
Like wtf! Sa public place pa talaga nila pinili mag-laplapan at sa school pa. Why tigang na tigang?
"Mind your own business, bitch!" She said at nagpatuloy ang kanilang malaswang lap-lapan.
Ow, bitch? I'm a bitch.
Sinasabihan ko lang sila, kase una sa lahat hindi 'to motel, sogo o ano pa man, pangalawa nasa public place sila. Matuto naman sana silang mahiya at ipag-mamaya na ang susunod nilang gagawin at pangatlo, respeto naman sa diring-diring ako.
Wala na akong nagawa at padabog na umalis sa cafe. Ang pangit kabonding. Balak-balak ko sanang banatan ng matauhan sa pinag-gagawa pero parang masaya sila ron, at ika-uunlad nila 'yon.
Dito nalang ako sa music room hanggang sa mag-uwian. Tutal, wala na namang klase eh.
I'm alone, wala akong kaibigan at wala akong balak makipag-kaibigan kahit kanino man. Masaya akong, ako lang.
This is my last year in college na walang kaibigan, walang kasama. Sila, walang buhay kapag walang kasama. Mamatay ng walang kasama.
Is it okay for me, kaya ko at sanay akong mag-isa. And i can do what ever i want.
I learned a lot about singing, pero sa isang kantang gustong-gusto ko. Hindi ko makuha ang tamang tono. Sa isang kanta lang na 'yon.
Tumayo ako at nagpunta sa gawi kung nasaan ang nakapwesto ang piano at magsimulang tipahin ito.
"I've always been the kind of girl
That hid my face
So afraid to tell the world
What I've got to say..."
Padabog akong tumayo sa aking kina-uupuan. Naka-ilang ulit ko nang kinanta pero wala pa rin. Hindi ko pa rin makuha-kuha.
Salubong ang kilay na pumunta sa table kung nasaan ang aking gamit at padabog na umupo.
Balak-balak ko ng dumukdok para matulog nalang sana pero biglang bumukas ang pinto. Limang lalaki ang iniluwa. Hindi nagkakalayo ang agwat ng tangkad.
Sina Acezar, Carlo, Blaiz, Jaspher at si Kian ang banda. Wala pang pangalan ang kanilang banda at wala ata silang balak pangalan pa ito.
"What the hell are you doing here?!"
Nakakunot noo at salubong na makakapal na kilay na parang sungit na sungit ang reaksyon ang salubong sa'kin ni Acezar habang siya ay papasok na tila bang sapo-sapo n'ya lahat ng problema sa mundo dahil sa itsura.
Napatayo ako at nag-lakad ng kaunti papalapi sa kanya.
Ang gwapo sana kung maamo ang mukha. Pero, kingina! Sapung-sapo talaga ang problema ng mundo sa itsura n'yang gan'yan.
'Mahanginan sana at gan'yan nalang ang itsura n'ya lagi.'
"Your not part of us, kaya bakit ka narito? At hindi mo ba alam na may nakapaskil sa labas na bawal ang pumasok kung hindi ka belong sa banda unless may susi ka?"
Gusto kong kilabutan sa laki ng boses n'ya pero hindi ko magawa. Sad'yang tawa lang ang naramdaman ko dahil sa itsura nya.
Hawak-hawak ko ang aking tiyan para pigilan ang pag-tawa. Nakakawalang galang naman kung tatawa ka sa harap ng seryosong tao na tila ayaw kang makita.
"Ang dami mong tanong, tsaka ngumiti ka nga. Ang pangit mo sa part na 'yan."
"Wala kang paki-alam huh. Get out!"
"Chill, meron akong key." Sabay wagay-way sa harap nga. Pero mas lalong naiinis ang mukha.
"I don't care! I said, get out!"
Aba't! Bastos to ah! Nakikipag-usap ako ng matino tapos maninigaw s'ya at paaalisin ako.
"Hoy, mamang sapo-sapo lahat ng problema sa mundo ang pangit ng ugali mo!"
At agad akong tumalikod sa kanya para sana bumalik sa pagkaka-upo at dumuk-dok na lang. Salubong na ang aking kilay at bunibilis na ang tibok ng puso sa sobrang inis.
Ngayon na lang ulit nangyari sa'kin ang pag-bilis ng tibok ng puso sa sobrang inis. At dito pa sa harap ng taong ito.
"Ikaw nga walang ugali."
Kalmadong sabi n'ya at nanginginabaw parin ang pagkalaki-laki n'yang boses at tila s'ya ay nakangiti habang binibigkas ang mga salitamg 'yon.
Agad akong napalingon sa kanya at kunot noong tumingin sa mga mata n'ya.
May roon s'yang mapupungay na mata at beautiful black eyes with a curl up dark eyelashes na mas lalong bumagay sa mapupungay n'yang mata at medyong salubong at makakapal na kilay.
"Huh?" Naguguluhan at hindi alam ang kanyang sinasabi.
Pero, hindi rin nag-tagal at unti-uti kong nakukuha ang kanyang sinabi. Agad akong pinag-ekis ang aking dalawang braso at itinapat 'yon sa aking dibdib dahil doon s'ya nakatingin.
Ugali?
Dibdib?
Huh?
Kingina!
I'am wearing a over size t-shirt, na lagi kong ainusuot. Kaya hindi halata ang aking naglalakihang dibdib. Medyo lang pala, mga 32a.
"Hoy, bastos ka ah! Tsaka paanong naging ugali amg dibdib huh?!"
Nagtawanan silang lima, habang ako ay gulong-gulo at iniisip kong paano naging ugali ang dibdib?
"HOY, MAMANG SAPO-SAPO LAHAT NG PROBLEMA NG MUNDO, TANDAAN MO 'TO! ITONG WALANG DEDE NA 'TO AY MAMAHALIN MO HAHABUL-HABULIN , MAGMAMAKAAWANG BALIKAN, IIYAK AT HINDI MO MAKALIMUTAN---
Dahil sa sobrang pag-iisip at inis ay kung ano-ano na ang mga nasabi ko sa kanya.
Ganito na ata nagagawa ng pag-iisip at inis, kung ano- ano naang nasasabi at sa pinaka- kinaiinisang tao ko pa nasabi. Umay naman!
"Malabong mangyari, lonely girl. Paseminar ka muna kung pano magpalaki ng ugali at baka sakaling mapanansin kita. Pero 'yung mahaling sinasabi mo, idrawing mo nalang at sila na mag kulay. Ang hahabul-habulin ka? Malabong naming aso ako. Pero try mo sa aso namin, baka di ka makauwing walang kagat, ikaw nga lang ang iiyak hindi ako. At hindi makakalimutan, syempre naman. Hihintayin ko paglaki ng ugali mo."
Kaysa naman bawiin ko pa, eh huwag na. Napahiya narin naman ako eh. Lulubusin ko na.
"MAKIKITA MO TALAGA! HINTAYIN MO. MAGIGING ASO KA RIN GUNGGONG!"
Yak! Nandidiri na ko sa sarili ko. Kung ano-ano na nasasabi ko sa maling tao pa. Eh never rin naman akong magkakagusto sakanya. Kahit panain pa ako ni kupido gagawa at gagawa ako ng paraan wag lang sa bastos na yon.
Ang sungit sungit, akala naman n'ya ikinagwapo n'ya 'yung gano'ng itsura. Ang pangit! Ang pangit pa ng ugal---.
Dede daw 'yon.
"Wow! Malabong mangyari huh. Hintayin mo lang Acezar the NGSB. May anting anting yan. Baka kayong dalawa pa magmahalan hanggang huli." Natatawa at iiling-iling na sabi ni Blaiz.
'Anting-anting your face!'
Aatakingin na ata ako sa puso, ayaw paring tumigil ng pagtibok. Ang bilis-bilis pa rin.
No need na ng anting anting. Masyado akong maganda para gumamit pa non.
NGSB? No girlfriend since birth? Si Alfaro? Hindi ako naniniwala, masyado ang kalibugan at pagkahilig sa babaeng malalaki ang dede.
Kairita, panget kabonding.
ESTÁS LEYENDO
I WANT YOU TO STAY
Novela Juvenil(On-Going) Samantha Bella Salazar is a lonely and simple girl with a good personality, grew up without the art of laughter. She did not waste her the in boys, she hate it. She don't have any friend, but she dosen't care because she well be happy eve...
