"...ayon sa may-ari ng bahay na si Rosalia Natividad, ang katulong daw niya mismo, na si Rhea Delgado, ang nagnakaw ng kanyang pera sa safe,'Akala ko pa naman ang bait ng batabg yun. Dalawang buwan na yun sakin eh. Yun pala nanakawan lang ako.... HUHUHU'" dinig ko sa isang tindahan sa tabi-tabi.
What the--- HELLE!! Ang bobo ko! Iniwan kong bukas yung front door! Paghahantingin ako ng mga pulis. Pag ganun, mas madali nila akong mahahanap! For short, nagkokooperate ang mga pulis sa kanila without knowing it! Ang bobo ko talaga!
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
"...ayon sa may-ari ng bahay na si Rosalia Natividad, ang katulong daw niya mismo, na si Rhea Delgado, ang nagnakaw ng kanyang pera sa safe.."
Napangiti naman si Helle, assistant ni Ailee, sa balitang iyon. Agad naman niyang dinaial ang numero ni Mr. Arc, "Good work." bungad nito kay Mr. Arc bago paman ito makapagsalita sabay baba ng telepono.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=>> RHEA'S POV
Gabi na ngayon at hindi kko alam kung saan ako matutulog. Ambobo ko talaga. Babae pa naman ako. Ay wait, kulang ng information... Babae pa naman ako... Isang MAGANDA, SEXy, MATALIN---, scratch that, MAYA--, hindi na pala. Tsk. Past is past.
"Hahaha!" rinig kong tawanan ng mga tambay dun sa kanto. Pa'no na 'ko? Baka mga rapist sila. Pa'no na katawan ko? Baka itapon nila sa ilog Pasig. Pa'no na ang per---. Wala nga ako dun diba? Noon kasi marami eh. Ang dami dami. Oo nga. Pa'no na?!
"Oh! Salad oh! sigaw ng isa sa kanila, lima kasi sila eh. "Chicks." sang-ayon pa nung isa. Aba'y totoo nga naman. Hindi talaga nagsisinungaling ang mga bata. Teenagers. Tsk. Drool!
"Hi miss." sabi nung isa. Aba! Walang galang! Ako ang nakatatanda kaya dapat, 'hi ate.' Mga bata nga naman.
Lumapit sakin yung lalaking parang si Budoy kung manamit. Mukha mo! Ang panget! Yaaak. Lumapit ng lumapit at--- binosohan ako!! No one dares to touch my future! Sinipa ko ang pagmumukha niya. Aba'y hindi niyo naitatanong, gangster ako noon, but when my parents found ot, yeah, kaya nga lumaya---, yeah. Gangster ako noon. Ang pinakamalakas. PinakaSEXY. PinakaHOT. Walang inuurungan.
Nung napatumba ko ang isa sa kanila, kumaripas sila ng takbo. Psh. Piiileer. Naglakad ako ng naglakad. Sa'n ba'ko matutulog? Sa kalye? Muntanga ako dun. Yaaak. Napadaan naman ako sa isang... simbahan. Napahinto ako sa paglalakad. Pinagmasdan ko ang simbahan. Andyan kaya siya? O baka naman excuse niya lang yung sinabi niya noon? No, he never lied. But could that be the first one he did?
Christopher Icy Rivera. No. Fr. Icy. Do you still love me? Ganyan mo ba ako kamahal kaya nagawa mo to? Can't you just, fight for us? 'Cause I did. I fought for you. I'll do anything. 'Till death do us part. Anything. I will.
*insert REMEMBER- Big Bang chorus here*
Remember when we fought for each other
All we cared about was our love
Remember when the itty bit mattered
All that what happened to us do you remember?
Rinig ko pa sa taong dumaan sa likod ko. P*ta ka! Hinarap ko siya. Death glare. Pero parang hindi siya natinag. Do I really look that soft when I think about him? Is he really someone I can call... MY EVERYTHING?
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
"Go in peace to love and serve the Lord."
Mga huling salitang nabitawan ni Fr. Icy sa misa. Agad naman siyang bumaba at nagtungo sa bukana ng simbahan kung saan may nakita siyang babaeng pamilyar sa kanya. Ang pinakamamahal niya.
"Bless po Father." Bungad sa kanya ng isang bata.
"Kaawaan ka ng Diyos." sagot nito sabay takbo patungo sa pintuan ng simaban.
"Rhian?" tawag nito.
Para namang nagulat ang dalaga, unti-unti itong tumalikod. Ang ngitii nito. Ang ngiting huli niyang nakita na naipinta sa mukha nito noon. Ngiting malungkot? "F-Fr. Icy.."
Hahakbang sana siya nang tumakbo na ang dalaga palayo. Hahabulin niya sana ito ngunit natandaan niyang hindi pa siya nakabihis at suot pa niya ang damit na ginamit niya kanina sa misa.
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
I saw her. Matagal-tagal na rin pala. 2 years? Two years, Rhian. And I still love you. I know this is a sin. For me, as a priest. I must confess, to whom? To my fellow priests? Would that b even possible?
Napatigil ako sa pag-iisip. Pinagmasdan ko lang yung damit na sinuot ko kanna sa misa. And I felt bad for myself. So mas inuna ko pa ang saili kong kaayusan kesa sundin siya? My name before her? Is this a sign of moving on?
