Hafıza Kaybı -Taejin-

1.bölüm

Hâlâ eve gidememiştim. Trafik o kadar yoğundu ki.
Sonunda yeşil yanmış, gaza basmıştım.
Artık uyumak istiyordum.
Arabayı hızlı sürüyordum.

Tam dönerken birine çarptım.
Hemen durdum. Şoktan ne yapacağımı bilmiyordum.
3-4 dakika sonra kendime geldim.

Çarptığım adamı, arabaya koyarak hastahaneye sürdüm.
Lütfen ölmüş olmasın.
Hastahaneye geldiğimizde onu sedyeyle alıp götürdüler.

-2 Saat sonra-

Doktor,"Hastamızın durumu iyi. Kafasını vurduğu için geçici hafıza kaybı yaşıyor. Onun dışında sağ kolu ve sol bacağı kırık. Geçmiş olsun. "

Jin,"Çok teşekkürler. "
O ölmemişti. Hapishaneye girmeyecektim.

Çocuğun yanına gelip ondan defalarca özür diledim.
Jin,"Şuan hafıza kaybı yaşıyorsun. Adını hatırlıyor musun? Ailenin telefon numarasını ?"

Kafasını hayır anlamında salladı.
Birazdan taburcu olacaktı ve nereye gideceğini bilmiyordu.
Ona hafızası yerine gelene kadar bende kalmasını sorduğumda mecburen kabul etti.

Eve geldiğimizde onu hemen yatağıma yatırdım.
Üstümü giyinip kendime salondaki koltuğu ayarladım.

Saat; 7.30
Şirketime gitmeden önce içerideki çocuğa baktım.
Hâlâ uyuyordu.

Deftere bir şeyler yazıp hızla evden çıktım.
Şirkete geldiğimde yeni tasarımlarım için renkler seçiyordum.

-Taehyung-

Sabah kalktığımda tanımadığım odada olduğumu fark etmemle  planımın işlediğini anladım. Seok Jin üzgünüm bebeğim ama o tasarımlarını almak zorundayım.
Babam ayakkabı sektöründe çok iyi bir şirketti. Ama Seok Jin'in şirketi bizi geçene kadar.

3 aydır onunla ilgili araştırmalar yapıyorum ama bu seksi şeyin hakkında düzgün şeyler bulamıyorum.

Bende babamın gözündeki yerimi büyütmek ve babamdan sonraki şirket sahibi olmak için bu planı yaptım.

Kolaydı. Jin'in önüne atlayacak. Doktorlara biraz para verip hafıza kaybı yalanını söyleterek bu seksi şeyin bana acımasına ve evine almasına izin verecektim.

Tabii bunları yaparken kolumu ve bacağımı kırmıştım.
Bunları hesap etmemiştim ama planım işliyordu.

Yataktan zorla kalksam da evin içini aramaya koyuldum.
Kasadan başka bir şey bulamadım. Burada tasarımlarını saklıyor olabilirmiydi?

Bacağımın artık çok ağrıdığını hissetmemle TV karşısına geçtim. Defteri görmemle yavaşça oraya gittim.

"Senin kim olduğunu bilmiyorum.Kimliğin de yoktu. Sana dair hiç bir şey bulamadım üstünde.Her neyse eğer bir şeye ihtiyacın olursa mutfaktaki ev telinden alttaki numarayı ara.

-Kim Seok Jin ( hastanedeki adam)

-18.30-

Eve geldiğimde çocuğun hâlâ uyduğunu gördüm. Yok artık.
Kaç saatten beri uyuyordu?

Yanına gittim.
"Hey!"
Çocuk aniden yatakta oturma haline gelerek Jin'in dibine girdi.
"Efendim Jin."
"Defteri okudun herhalde."
"Okudum.Salona giderken çok rahatsızlandım. Yardım eder misin? Lavaboya gitmek istiyorum."

Jin hızlı bir şekilde Tae'nin belini tutmuş ve lavaboya doğru yol almışlardı. Tabii Tae, Jin'e sırnaşmıştı.

Lavaboya gelmiştiler.
Tae,"Teşekürler."
Jin kapıda beklemişti.
Geri yatağa götürmüş, geri giderken Tae birden Jin'i kendine çekmiş ve üstüne düşmesini sağlamıştı.

Jin şaşkın bir şekilde Tae'ye bakarken Tae sanki yanlışlıkla olmuş gibi Jin'den özür dilemişti.
Aradan zaman geçtikten sonra Tae, Jin'in ayak seslerini duymuş ve uyuma numarası yapmıştı.
Jin bunu gerçek zannederek pijamalarını giymeye başlamıştı.

-Taehyung-

O pijamalarını giyerken üzgünüm ama kalçalarını kesiyordum.
Küçük taetae bundan hoşlanmıştı.

Şuan onları sevebilirdim ama bu işi bitirmem lazımdı.
Omuzları çok genişti onlarla yapmak istediğim bir çok şey vardı ama bunu burada açıklayacak değilim.

O odadan gittikten sonra kısa bir hayallerden(Kesinlikle Jinle ilgili bir hayal değil kljklh)sonra uyudum.

Pazar 9.30-Taehyung-

Jin bana yemek hazırlayıp tepside getirmişti.
Jin,"Sana sesleneceğim bir isim bul."
"V."dedim.
Jin yemekleri bırakıp tam gidecekken, "Hadi ama yemek yiyemiyorum. Yardım et."

Bana yemek yedirmeye başladı.
Yedirirken bal dudaklarımın kenarına yayıldı. Şerefsizlik yaparak dilimle yavaşça dudaklarımı yaladım.

Gözleri direk dudaklarıma kaydı.
Sonra kendini toplayarak odadan çıktı.
Tabii benim gözüm yine o kalçalardaydı.
Nasıl olmasın ki ?

Okuduğunuz için teşekkürler.
Konu klasik ama umarım beğenirsiniz. ♥