PROMISE

CHAPTER 1

7 years ago.....

Nasa loob ako ng aking kwarto nang marinig ko ang sigawan nina Mom at Dad.

"Dennis, nambabae ka na naman, paulit-ulit kitang binabalaan ngunit hindi ka nakikinig." sigaw ni Mommy kay Daddy.

"Hindi ako nambabae Dawn, maniwala ka sakin, hindi ko magagawa yun sayo, ikaw lang Dawn at wala ng iba." sabi naman ni Daddy.

"Manloloko!"

Paaaakkk!!!!!!!!

Dinig kong sinampal ni Mommy si Daddy. Tinakpan ko ng kamay ang bibig ko dahil maya-maya lang at sisigaw na ako. Ito ang unang beses na nag-away sina Mom at Dad. Hindi ako sanay na ganito sila. Kaya ganun nalang ang pagkabigla ko.

"Sinungaling ka Dennis, kala ko pa naman pagkakatiwalaan kita," dinig kong umiiyak si Mommy, "Nakita ko  kayo ng babae mong naglalakad sa gilid ng kalsada, sobrang saya nyo, na para bang wala kang asawang naghihintay sayo Dennis," dun na ako nagsimulang umiyak.

"Galing ako ng trabaho nun, nang makita ko kayo, pero hindi lang yun ang unang beses na nakita ko kayong magkasama, madalas ko kayong nakikitang magkasama, tapos ngayon sasabihin mo sakin na ako lang! Ako lang??? Sinungaling ka!!!
Humagulgol ako sa pag-iyak. Niyakap ko ang mga tuhod ko at dun umiyak ng umiyak. Nasasaktan ako sa lagay ni Mommy ngayon.

"Nagtatrabaho ako para sa ating pamilya Dennis,tapos ito lang ang ibibigay mo sakin?" sigaw ni Mommy.

"Dawn, mahal ko siya." sagot ni Daddy.

Mas tumindi pa ang aking pag-iyak.

Nasasaktan na nga, sinabi pa yun. Walang kwenta.

"At lumabas din!!!!!" sigaw ni Mommy."Ang kapal ng mukha mo Dennis! Nasan ang pangako mo?Nasan ang pangako mong hindi mo kami iiwan ng anak mo?" sigaw ni Mommy.

"Noon, yun Dawn,noon yun pero ngayon hindi na, nagbago na." sagot ni Daddy.

Dinig kong umiiyak si Moomy. "So sana hindi ka nalang nangako, kung dito lang hahantung, lahat Dennis." halos mapiyok na sagot ni Mommy.

"I'm sorry, Dawn, but I want to break you up. Walang saysay pa, kung ipagpapatuloy natin to."

Hindi sumagot si Mommy. Dahil alam kong kahit anong pilit ni Mommy ay hinding-hindi papayag si Daddy.

"Aalis ako." sabi ni Daddy. "Pero kasama ang anak ko." Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. Napatayo ako sa kama. Hindi agad ako makapagsalita.

"Dennis!!! Please, pakiusap, wag mong dalhin ang anak ko, sampung taon pa lang siya Dennis." pakiusap ni Mommy.

"Sorry Dawn, but my decision is final, hindi mo na mababago yun."

At narinig ko ang mga yabag ni Daddy na paparating sa kwarto ko. Agad ko namang ni-lock ang pinto upang di siya makapasok. Napasandal ako sa pinto.

'Tok,tok,tok'

Katok ni Daddy sa pinto. "Anak,si Daddy mo to, aalis na tayo, mamaya ko nalang ipapaliwanag sayo, mag-impake kana."

Hindi ako sumagot. Tinakpan ko ang bibig ko dahil malamang maririnig niya ang hagulgol ko.

Narinig kong paparating si Mommy. "Please Dennis, don't get her from me." pakiusap ni Mommy. "Mawawala ka na nga sakin pati ba naman siya kukunin mo?"

"Stop me, Dawn, you cannot change my mind. Anak,bilisan mo."

Hindi pa din ako sumagot. Hindi ko na kaya ang sitwasyon na to. Para akong sinaksak ng maraming kutsilyo sa dibdib ko.