(მოუსმინეთ .... )
-პატარავ მზად ხარ ??
მაღალი შავ თმიანი ბიჭი ეკითხება მის შეყვარებულს , თავად კი გამზადებული , ჩემოდნით ელოდება სახლის მთავარ კართან ..
-კი ქუქუ მზად ვარ ! როგორც იქნა ჩვენს სახლში ვბრუნდებით , მომენატრა ბუსანი
ვარდისფერ თმიანი ბიჭი კიბეებიდან სიხარულით ჩამორბის , ისე საყვარლად იღიმის ჯონგუკი მზადაა მთელი ცხოვრება მისი ლამაზი ღიმილის ყურებაში გაატაროს, არც იმაზე დაიწუწუნებდა სიცოცხლის უკანასკნელ წამებშიც , რომ ის ღიმილი ენახა რომელიც მას ასე აბედნიერებდა , ის ღიმილი რომლის დროსაც ბიჭის თვალები სადღაც უჩინარდებოდა .
-მინი აქამდე სად იყავი ? ხომ არ გინდა მატარებელზე დავაგვიანოთ ?
-ამას ვეძებდი
ვარდისფერ თმიანმა ფოტოაპარატზე მიანიშნა რომელიც ასე ლამაზად შემომჯდარიყო მის კისერზე , ჯონგუმა ფოტოაპარატს შეხედა და გაიღიმა , რადგან ესიამოვნა ის ფაქტი , რომ ჯიმინს ეს ნივთი სულ თან დაჰქონდა , ნივთი რომელიც ჯონგუკმა მას პირველ პაემანზე აჩუქა .
---------------------------------------------------------------------
წყვილი უკვე მატარებლის სადგომზე იმყოფება.
*ჩხაკ*
ჯიმინმა კიდევ ერთი ფოტო გადაუღო ჯონგუკს , რომელიც მას დიდი მშვენიერი თვალებით უყურებდა , თვალებით რომელიც ვარდისფერ თმიანს ასე ძალიან უყვარდა , ის შეყვარებულის თვალებში ლამაზად აკიაფებულ ვარსკვლავებს ხედავდა , არა! ვარსკვლავებს კი არა მთელს გალაქტიკას , მთელს მზის სისტემას რომელიც მხოლოდ მისთვის ბრწყინავდა . თვითონ ბიჭი კი მისთის მთლი სამყარო იყო არის და იქნება !.
-არ მორჩები არა ? ადგილი აღარ გექნება ისეთი მომენტების შესანახად რომელიც ძალიან მნიშნელოვანი იქნება .
-შენთან გატარებული ყოველი წამი მნიშვანია ჩემთვის . გარდა ამისა კიდევ ხუთი მეხსიერების ბარათი მაქ თან , იმ შემთხვევაში თუ ერთი არ მეყოფა ან ორი ან სამი ან ოთხი .
YOU ARE READING
Train
Mystery / Thrillerსამყარო ქაოსმა მოიცვა და ეს ყველაფერი ერთი ქარხნიდან დაიწყო სეულის პატარა ქარხნიდან , რომელმაც შეუმჩნევლად დაიწყო მომწამვლელი აირის გამოყოფა , ცხოველები დავაადნენ , პატარა ირემი რომელიც ამ დაავადების გამო შინაგანად მოკვდა , ცოცხალი მხოლოდ მისი კუნთე...
