Herkes hata yapabilirdi. Kapattım gözlerimi benim yaptığım bir şey bile sayılmazken bu yük ağır değil miydi ? Tek sığındığım maviler varken şimdi pişmanlıkla bakabilir miydim onlara ?herkes hata yapabilir dedi iç sesim . İç sesime kızdım .Bana teselli olacak herkese her şeye kızdım . Öyle bir mahkeme vardı ki içimde suçlayan da suçlanan da bendim... karanlık bir odada bir sandalyeye oturtmuştum kendimi .. yargılar kanıtlar insanlar.. hayır dedim ! Hayır ! İçim içime sığmadı . Taştı .Her gece yatağıma yattığımda içimdeki yalnızlığıma ağladığım insan annem .. yapmış olamazdı . Ey mavi gözlerin sahibi sana bakmaktan çekinirse gözlerim gökyüzü haram olur bana deniz haram olur bana ... Ellerimi tut uyanayım...
Selamlar :d uzun uzun şeyler yazıp kendimi tanıtmak ve hikayedeki karakterleri tanıtmak istemedim açıkçası . Hayatımız boyunca her insanı zamanla tanıdık ve zaman geçtikçe bunuda mı yaptı diye şaşırdık bu kitapta da insanlar aynı bizler gibi ama karakterleri tanımlamak size düşüyor yazıp bitirdiğim bir kitabım var ve bu hikayedeki başrolde olan kızımızın (mira) yazdığı günlük gibi bir şey işte . Yazmaya bir sonraki bölümde başlayacağım . Duruma göre yazarım diye düşünüyorum . Herkesin hayatta kendini ifade etme şekli vardır bazılarımız çizerek bazılarımız konuşarak bazılarımız da yazarak anlatırız ben hep yazarak anlatmayı seçtim kelimelerin değil hislerin gerçekliğine inandım tabi kağıtlardan bile sakındıklarım oldu bu kitaptaki karakterlerde aslında birazda kendimi buldum hiçbir zaman kendimi tanımlayamadım kitaptaki karakterleride öyle evet öyle kitaptan çok saçmalamış kendi kendime konuşmuş olabilirim kendinize iyi bakın...
Mavi sizinle olsun 💙
ČTEŠ
Umursuz
TeenfikceSenin getirdiğin karanlık ayı seven gece gibiydi. Gecenin zifiri karanlığında parlayan ay belkide benim bakmaya kıyamadığım gözlerindi. Hiç gözlerime değmemiş olan gözlerin.
