My Pacemaker (Pending)

PROLOGUE

"Life is full of surprises, it's either surprise that makes you happy o surprise that will give you pain."-S.M.

Oo nga naman, life is full of surprises kasi napakadaming surpresang bumungad sa akin ngayong araw. Isang suprise na nagbigay sa akin ng saya pero biglang natabunan ng mga supresang hindi ko akalain na papatay sa akin. Papatay sa puso ko, sa pagkatao ko, sa buhay ko. Hindi ko magawang mag saya kahit na dapat ay nag sasaya ako ngayon kasi isang napakalaking supresa ito para sa amin. Nahanap na namin ang matagal nawawala naming kapatid, nakakatandang kapatid in short kuya namin. I am so happy because finally he's here na sa buhay namin, pero why? Bakit hindi ko magawang makipag tawanan sakanila? Bakit hindi ko man lang magalaw itong pagkain ko? Bakit ang bigay bigat sa dibdib?

"Anak are you ok?" napalingon ako kay Mommy. Ngumiti lang ako at tumango. Hindi naman na ako kinausap ni Mommy kaya itinuon ko nalang sa pagkain iyong atensyon ko.

I am not ok. Gusto kong isigaw yan pero wala namang ibang makakatulong sa akin kundi sarili ko lang din. Masakit iyong nangyari pero pakshet parusa ba ito sa akin sa mga pang-aasar ko sa director naming panot kaya minalas na ako? Masakit kasi tagos sa puso hanggang bone marrow ko. Lipat nalang kaya ako ng hospital para hindi ko na sila makita.

I don't know kung kaya kong makalimot lalo na't nakikita ko sila. Pero isa lang ang alam ko mahal na mahal ko siya. Pero kung dumating man iyong time na kaya na niya akong suklian, sana hindi pa huli.....

Sana hindi pa.....