On Reuniting

Tahimik lang na nakaupo si Jay sa buhangin ng tabing dagat. Siya ay isang lalaking 25- taong gulang na. Nakasoot lang siya ng shorts na kulay black at t-shirt. Ang kanang paa niya ay nakahimlay lang sa buhangin samantalang nakataas ang tuhod ng kaliwang paa upang masuportaan ang kaliwang kamay na nakapatong dito. Nasa likod niya naman ang kanang kamay upang masuportaan ang katawan niyang magkaroon ng pwersa sa likod.

Nakapwesto ng ilang metrong layo si Jay mula sa kanyang mga kaibigan na nakatulog na sa buhangin dulot ng kalasingan. Nakapalibot sila sa ginawa nilang bonfire na hanggang ngayon ay patuloy pa ring nagliliyab.

Dinig na dinig ni Jay ang dagalak ng apoy at paunti-unting pagkaubos ng panggatong. Sa kabilang dako, rinig na rinig din ni Jay ang bawat alon ng tubig na humahampas sa buhangin habang siya'y nakamasid tungo sa dilim ng walang katapusang dagat. Malalim ang iniisip ni Jay at hindi na niya naaalintana ang lamig ng simoy ng hangin.

Sa ilang minutong pagmamasid, biglang nagtaka si Jay nang makarinig siya ng isang tunog na hindi pamilyar lalo na sa isang mapayapang gabi. Tila mga hakbang ng isang taong nakasoot ng tsinelas sa tuyong buhangin. Unti-unting lumalapit sa kanya ang tunog na ito na nanggagaling sa kung saan nakapwesto ang patuloy na nagliliyab na bonfire.

Nagtataka man ay hindi ito pinansin ni Jay sapagkat akala niya ay isa lang ito sa mga batchmates niyang lasing na at siguro ay nagising lang bigla. 'Mangungulit na naman to saglit tapos matutulog lang ulit', ang iniisip niya habang nagpapatuloy sa kanyang pamamasid.

Nang umabot na ang mga hakbang sa kanyang gilid ay tumigil ito at nagsalita, "Hi".

Napalingon si Jay sa kanang banda niya at bigla niyang itinaas ang kanyang paglingon. Nagulat siya sa mukhang kanyang nakita kaya bigla siyang napahinga nang malalim. Buti nalang ay hindi halata na siya ay nagulat sa kanyang nakita. Hindi alam ni Jay kung ano ang dapat niyang maramdaman pagkatapos makakita ng isang mukhang hinding-hindi niya malilimutan. Isa itong lalaki na nasa 24-taong gulang na. Nakasoot din siya ng shorts katulad ni Jay ngunit nakasoot siya ng Jacket. Kaya ay itinaas nalang niya ang dalawa niyang kilay at sabay itong nginitian. "Hello", sagot ni Jay.

"Di ko alam na ang hilig mo na palang mag-emote ngayon"

"Hindi naman. It's just that, it's not every day that you get the chance to enjoy the view."

"Ikaw lang mag-isa?"

"Yeah"

"Hmm... Okay lang ba?" sabi ng kausap ni Jay.

"Okay lang." sagot ni Jay matapos nitong maintindihan ang pagsenyas sa kanyang kilos na makikiupo ito sa kanyang tabi.

Huminga nang malalim ang kausap ni Jay habang siya ay unti-unting pumwesto sa tabi niya. Hindi masyadong magkalapit ang pwesto ng dalawa. Hinigpitan ng lalaki ang pagyakap sa kanyang suot na Jacket dulot ng nararamdamang ginaw ng hangin na galing sa dagat. "Hindi ka ba giniginaw?", sabi nito.

"Hindi pa nga eh."

"Siguro, sanay na sanay ka na sa malalamig na hangin. Amerikano ka na kasi"

Natawa si Jay at sabay niyang sinabi "Siguro".

"Hi, I'm Mark, by the way", sabi ng kausap ni Jay habang iniabot niya ang kanang kamay niya upang makipagkamayan.

"Huh? Anong nangyare sa'yo?"

"Wala. Hindi mo kasi ako pinapansin simula nung una nating pagkikita dito sa venue ng reunion natin. I just reminded you of my name in case na nakalimutan mo"

"Tinaasan kaya kita ng kilay nung first time kitang nakita dito"

"Eh, yun lang?"

"Well, in that case, I'm Jay", sabi ni Jay habang nakipagkamayan sa kanyang kausap.