Short stories

Psycho

Psycho

He's a psycho, yan lamang ang tumatak sa aking isipan simula nang mangyari ang mga karumal dumal na nangyari sa buhay ko.

He killed my boy bestfriend, just because niyakap ako nito, at hindi ko ina-asahan na halikan ako nito sa pisngi.

He killed my bestfriend, by torturing him to death..

He even killed my step-brother because nalaman nito na may gusto sa-akin ang step bro ko.. And just like my bestfriend, he killed him by torture.

Marami rami narin ang napatay niya, dahil sa sobrang pagka possessive nito sa akin, tila ang gusto niya ay walang sinu mang maaring humawak o ma- kakita sa akin.

He even killed our teacher dahil pinagalitan ako nito, at pinahiya sa harap ng mga kaklase ko.

Pati mga kaibigan ko, hindi rin nito pinalampas.. inisa isa niya silang pinatay dahil pilit nila akung inilalayo at pilit na makipag break kay Adrian.

My boyfriend the Psycho..

And now, I'm here.

Nakakulong sa isang silid habang naka kadena ang aking mga paa.

Limang araw narin ang nakalipas simula nung kinuha niya ako at ikinulong sa silid na ito, dahil sa nag tangka akung umalis ng bansa.

Upang makatakas sakanya..

Sigaw lang ako ng sigaw rito, na umaasang may makarinig sakin at tumulong pero tila yata walang nakakarinig sakin.

Napa-upo ako sa sahig at tuluyan ng napa-iyak...

Kung sana ay naniwala ako sa mga sinabi sakin ng mga kaibigan ko...

Hindi sana mangyayari ito.

Napa-tayo ako ng biglang bumukas ang silid ng aking kinalalagyan at inuluwa non si Adrian.... At ang aking ama?

Biglang lumakas ang tibok ng aking puso, at sari saring pangyayari ang aking naisip.

No! Hindi.. h-hindi sana iyon..

Nanginginig akung pumunta sa kanilang kinatatayuan pero hindi sapat ang haba ng kadena.

Maluha luha kong tinignan si Adrian, at nag maka awang huwang patayin ang aking ama..

Ngunit, isang matamis lang na ngiti ang isinukli nito sa akin at tuluyan ng binaril ang aking ama sa ulo.

Napasigaw ako, sa gulat at galit. At tuluyan ng bumagsak ang katawan ng aking ama.

Sigaw lang ako ng sigaw ng dahil sa galit at patuloy ang pag-ragasa ng aking mga luha habang naka tingin sa patay na katawan ng aking ama..

"Ahhhh! Bakit? Bakit mo ginagawa sakin to! Bakit!" galit na sigaw ko sakanya.

Lumapit sa akin ito, pilit akung hinahawakan at pinupunasan ang mga luhang rumaragasa sa aking Mata..

Galit akung nag-pupumiglas sakanya at pinag hahampas na kanya namang tinatanggap at parang wala lang iyon sakanya... 

Bigla niya akung binuhat at mahinang pinahiga sa kama.

"Napakasama mo! M-mamamatay tao Ka! Isa kang baliw! Walang puso!" Sabi ko rito habang pinag hahampas siya.

Hinawakan nito ang aking mga kamay na humahampas sakanya.

May kinuha itong isang karayom mula sa kanyang bulsa at itinurok sa akin..

Tila nama'y ako nanghina at nawalan ng lakas...

Ngumiti ito, maingat na pinahiga at marahang hinawi ang mga buhok ko mula sa aking mukha...

Pinunasan nito ang aking mga luha, at siniil sa halik.

Gusto ko mang mag pumiglas pero wala akung lakas dahil sa likido na itinurok nito sa akin.

-----

Ng matapos nito makuha ang kanyang kaligayahan sa akin ay bumulong ito..

" I love you.. and now, no one will going to separate us.. because if there is, then I'll kill them to death.

Because you're mine, and just mine.."

--------

Malakas akung napa bangon mula sa aking higaan habang habol habol ang aking pag hinga..

Napatingin ako sa kabuuan ng aking kinalalagyan... Puti.. lahat puti...

Napatigil ako sa aking paglilibot ng tingin sa aking silid ng biglang tinawag ako ng isang nurse mula sa labas

Tatayo na sana ako ng makitang naka posas ang aking mga kamay at paa sa aking higaan...

"A-anu i-ito? B-bakit ako naka posas?" Gulong gulo kung tanung sa aking sarili.

Bumukas ang pinto at pumasok ang binatang, aking minamahal..

Si Adrian... Makikita mo sakanyang mata ang pag ka-awa, at naiiyak na lumalapit sa akin.

"A-adrian? B-bakit ka nandito? Isa kang mamamatay tao diba? Pakawalan moko rito! Kung tunay mo talaga akung mahal pakawalan mo ako rito!" Sigaw ko rito.

Ngumiti lang ito at inayos ang aking mga hibla ng buhok.

"Sabi ng pakawalan mo ako ritong mamamatay tao Ka! Psycho! Walang puso!" Sigaw ko ulit rito at tuluyan ng umiyak.

Gulat na gulat naman ito, sa kanyang naririnig.

"No... Emma.. nag-kakamali ka, hindi ako ang mamamatay tao kung hindi ikaw.." sagot niya na ikina tigil ko.

"W-what do you m-mean?"

"You're the one who's psycho here Emma.. lahat ng mga binibintang mo saakin ay ikaw mismo ang gumawa..

You killed your gay best friend just because ang akala mo ay may gusto ito sakin.

You killed your step brother because, pilit niya tayung pina palayo sa isa't isa..

You killed your friends, because tinulungan nila akung hulihin ka..

And you killed my father, because hindi ka niya gusto para sakin.. " mahabang saad nito..

"And you're the real psycho emma... Not me."

Hope you like it everyone ^-^

#No_to_plagiarism