One Painful Thing [ONE- SHOT]

My Pain

Naglalakad lang ako sa kahabaan ng hall papunta sa room namin. Mabigat ang pakiramdam ko nitong mga nakaraang araw at hanggang ngayon ay ganoon parin. May mga bumabati sakin na mga kakilala ko pero wala akong maibigay kundi isang pilit na ngiti.

Pagpasok ko ng classroom namin ay bumungad sa akin ang maingay at masasaya kong kaklase. Nag- uusap sila tungkol sa mga mangyayaring event sa school namin pero ako? Dumiretso lang ako sa upuan ko at tahimik na naupo. Malapit ang upuan ko sa may bintana kaya kitang kita ko ang magandang tanawin mula dito sa third floor ng school namin.

Cyron..

Sigh. Ilang linggo narin simula noong nagpaalam siya sa akin na baka ilang linggo nga kaming hindi makapag- usap dahil gusto niya raw magfocus sa studies niya. 4th year siya at 3rd year naman ako. Ewan ko ba, sobrang laki ata ng school namin at kahit masilayan man lang siya ay hindi mangyari. Hinayaan ko naman siya dahil naiintindihan ko. Pero nitong mga nakaraang araw parang.. P-parang kinukutuban ako ng hindi maganda pero hindi ko nalang ine- entertain yung idea na yun. I trust him.

Oo, walang malinaw na tawag sa amin. Nasa isa kaming.. Well, hindi ko alam kung matatawag ba iyong relasyon. Pero nasa isang relasyon kami for 7 months kung saan nagkakaintindihan kami sa isang magulong usapan. MU. Gulo 'di ba? Pero we love each other. I think that's enough right?

"Alice!" Tawag sa akin ng kaklase kong si Liezl. Tinignan ko lang siya at inintay kung may importante ba siyang sasabihin. "Samahan mo ko sa canteen?" Yaya niya sa akin. Medyo nagtaka pa ako dahil hindi naman kami close para yayain niya ako. Medyo masama ang nararamdaman ko sa pagyayaya niya.

"Bakit?" Simple kong tanong.

"Siyempre bibili ng makakain. Ano pa ba?" Nakangiti niyang sabi sakin pero hindi yun ang ibig kong sabihin sa tanong kong bakit.

"I mean bakit ako pa ang isasama mo?" Nagkibit balikat lamang ito.

"Nakita ko kasing mag- isa ka kaya ikaw ang naisipan kong isama. Saka mukha namang wala kang ginagawa." Pagdadahilan nito. Wala naman na akong nagawa kahit ayaw ko dahil masama ang kutob ko kaya sumama na ako. Nagtaka naman ako dahil kasama niya rin naman pababa ang iba niyang kaibigan.

Pagbaba namin ay dumiretso na kami sa canteen. Nakaramdam ako ng kakaibang kaba. Hindi kabang natatae, hindi rin kabang dahil naeexcite. Kundi kabang natatakot?

Pagkadating namin sa canteen ay bumili nga sila. Bumili ng candy.

"Alice." Tawag ulit ni Liezl at parang may tinitignan siya. Natakot ako sa kung anong tinitignan niya dahil ang seryoso ng itsura niya kaya sakanya lang ako tumingin.

"B-bakit?"

"Hindi ba si Cyron yun?" Sabi niya habang may tinuturo. Lumakas agad ang kabog ng dibdib ko pagbanggit niya ng pangalan ni Cyron.

Unti unti kong nilingon ang tinuturo niya.

At ng makita ko iyon ay ganon na lamang ang kawalang naramdaman ko sa puso ko. Hindi ako makahinga at parang binagsakan ako ng tone- toneladang bato sa nakita ko. Sobrang sakit. Namanhid ang paa ko at pakiramdam ko wala akong ibang makita kundi iyon. Oo, nakita ko siya, si Cyron. Pero hindi siya nag- iisa. May kasama siya, at dala niya ang bag at libro nito habang magkahawak kamay at masayang naglalakad.

Hindi ko kilala ang kasama niyang babae pero sigurado ako sa nakikita kong may relasyon sila.

Masakit. Hindi sapat ang mga salita para iexplain kung gaanong sakit ang nararamdaman ko. Para akong lumalakad sa daang puro tinik habang sinisilaban ng apoy ng paulit ulit.

Ilang araw ang lumipas at ewan ko ba. Nananadya yata ang panahon dahil kung kelan ayaw ko siyang makita saka ko naman siya nakikita madalas kasama ang babaeng yun na sa nakikita ko ay mahal niya. At ilang araw narin akong nagtitiis sa mga taong batid kong pinag- uusapan ako. May mga naiirita dahil wala naman daw 'kami' pero kung makapag- emote daw ako masahol pa sa babaeng iniwan ng asawa. E lintik lang! ano bang alam nila sa nangyari samin? At ano bang alam nila sa nararamdaman ko?! Pwe!