I was lost. Hindi alam kung saan patungo. Kahit lahat ng bagay planado. Siguro, ito yong dahilan kaya ako naliligaw kasi lahat planado pero never naging desisyon ko. Saan ba kasi makakabili ng lakas ng loob para sabihin ang mga saloobin ng isang tao? Impossible na makabili ng ganon sa totoong buhay.
Sa napakaraming gustong sabihin nanatiling ilihim. They're always asking me na, "Anong kukunin mong kurso?", pero niisa man lang wala akong masagot. Kahit naman siguro sabihin ko yong gusto ko hindi padin ako papayagan ng mga magulang ko.
Lahat planado dahil sila ang may gusto. Pero paano kung subukan ko namang lumihis ng daan patungo sa gusto nilang makamtan ko. Iyong hindi planado at hindi sigurado pero masaya kang ginagawa ito.
