KIZIL ŞEYTANLA SATRANÇ

Kızıl Şeytanla Satranç.

Kızıl Şeytanla Satranç

♟️

Şeytanın oyununa çekilmemek için kopardığı çığlıkların son yankılarıydı. Ruhu, hisleri teslim oluyordu ona şeytanına...

Direnmesi boşunaydı.

Parmak uçlarında taşıdığı acı gecenin tenindeki parıldayan yıldızlar gibiydi. Asla kaybolmayan gecenin tenindeki benler gibi. Oradaydı varlığı hissedilirdi. Her zaman hissetmişti...

Şeytanın oyunu intihara meyilli bir ruhun ölüme yaptığı çağrı kadar cazipti. Ruhu bu oyuna teslim olmuşken nasıl durdururdu kendini.

Durduramadı da...

Cam kırıklarının üstünde canları pahasına savaşmaktan geri durmayacaklardı. İki taraftan biri teslim olana kadar devam edecekti yada teslim olmaya mahkum olana dek.

Karşısındakinin bir şeytandan farksız olduğunu bilseydi yine onunla oynar mıydı?

Oynardı. Canı pahasına...

O gün nefesi ecel kokan adam fısıldadı karanlığa, "Perde kapandı, gösteri sona erdi, ışıklar karanlığa gömüldü. Bir Oyun bitti ve sen kaybettin. Sen şeytanla satranç oynamaya kalkan küçük kız, ayağına pranga vurdum. Sen bana yenildin, ölümün soğuk dokusu üzerime giyindi." dedi ağzını eğerek gülümsedi. "Kaybettin."

Akrebin zehri dakikaların nefesini kesen bir bıçak gibi dayandı boynuna. "Evet ben kaybettim. Kaybettim ama sana değil, ben zihnimin kuytularına sızan yılanın zehirli diline yenildim. Ben sana kızıl şeytanla satranç oynamayı öğreteceğim ve sen, basit bir yenilgiyle kurtulamayacaksın."

Zaferlerin gebe bıraktığı yenilgilerin baş kaldırışı.

Bu oyun tuzaklar, kumpaslar, yalanlarla doluydu. Bu oyun acımasızdı...

Hazır mısınız şeytanın oyununa ortak olmaya...

Eğer kendi hikayenin kahramanı olduğuna inanıyorsan benimle oyna ama eğer değilsen kenara çekil ve benim oyunumu izle. Başlıyoruz.

...

Çok uzun zaman oldu. Yks sınavı yüzünden ara vermiştim ve fark ettimki yazmak bana iyi geliyormuş. Düzenleme yaptım yeniden beraberiz.