Siyah Gökyüzü

1.Bölüm

O gün ne kadar istemesemde sinanın ısrarı üzerine bizimkilerle buluşmak için gittiğimiz kafeye gittim hiç morelim yoktu ama çok ısrar etti diye çıktım yola şoför kullanmayı oldum olası sevmezdim

Kafenin önüne geldiğimde müsait bir yere park ettim aracı.
İçeri girip bizimkileri görmem zor olmadı yanlarına oturduğumda yine aynı konuyu konuşuyorlardı, Kızlar Boranın Sevgilisinin bitmeyen tükenmeyen istekleri Sinanın Gizemle tatil planları Vesaire.
Bir çay söyledim
-Sinan, Adnan amcam birşey söyledimi şu Kökdemirlerle Olan İhale hakkında
-ihaleyi almalarının imkanı yokmuş çok yüksek bir fiyat koyduğumuzu söyledi babam
-Oh işte bu morelimi yükseltti

Sigaramı yakmak için dışarı çıkıyordum kapıya yaklaşınca çakmağımı çıkarıp elimle sigaranın etrafını çevreledim ve sigaramı yakmaya çalışıyordum o sırada bir şeye çarptım karşımdaki güzellik karşısında adeta dilim tutulmuştu
Zar zor konuşabildim

- p- pa- pardon gerçekten istemeden oldu

diyebildim sadece ve yere düşen çantasını almak için yere eğildim

-önemli değil olur böyle şeyler insanız ya sonuçta

Deyip gülümsedi allahım bu gülüşe ömrüm feda

O yanımdan giderken ben ardından bakakaldım ve dışarıya çıktım bu sefer sigaramı kazasız belasız yakabildim ama aklımda hala o vardı daha ismini bile bilmiyordum neydi bu bendeki aşk olamazdı ya bu. Aklımdaki düşüncelerden arınmaya çalışarak içeri girdim yerime oturduğumda sinana farkettirmeden onu aradı gözlerim bulmakta çok da zorlanmadım hemen önümüzdeki masadaydı yanında iki kız arkadaşı vardı yanındakilerin erkek olmamasına sevindim. Bi dakika ya ne oluyordu erkek olsaydı ne olacaktı yani gidip kaldıracakmıydım. Kendine gel Aras sinanın beni dürtmesi ile ona döndüm

Ufak ufak çiseleyen yağmurun altında kulağımda kulaklık yürüyordum sahile doğru. Kendimi bildim bileli sahil bana huzur verir, beni rahatlatırdı. Boş bir banka oturup derin bir nefes aldım. Olanların ardından iki ay geçmesine rağmen hala etkisinden kurtulamamıştım. Sadettin olacak o piç benim sevgilimi kaçırmıştı buna nasıl cürret edebilirdi
İki aydır adamlarım ve ben onu arıyoruz fakat ne bir iz nede bir kamera kaydı hiçbiri yoktu benden intikam almak için sevdiklerime zarar veremezdi verdirmezdim. Ben bu düşüncelerin arasında kaybolurken telefonun sesiyle irkildim
-Alo
-Oğlum neredesin Mahmut dayın geldi seninle mühim bir konu üzerinde konuşacakmış
-Anne şuan gelemem daha sonra onun yanına uğrarım ben
-Dayın sonra olmaz diyor çok önemliymiş
Hiç birşey söylemeden kapattım telefonu istemediğim şeyleri yapmaktan nefret ederdim şoföre eve sürmesini söylerken yağmur damlalarının aracın camından akmasını izliyordum
Eve varınca şoför kapıyı açtı indim ve eve doğru yöneldim içeri girince dayımın ellerini belinde birleştirmiş bir şekilde camdan baktığını gördüm adım seslerimi duyunca arkasını döndü
-Ooo yeğenim hoşgeldin
-Sende hoş geldin dayı deyip boynuna sarıldım

Mahmut dayım babam öldükten sonra bana babalık yapan beni kendi çocuklarından ayırmayıp bize kol kanat geren insandı.
Babamı kanserden kaybettik lanet olası sigara bağımlısıydı sigara öldürdü onu. Tek kardeş olarak büyüdüm. Babam hayatta iken simit satardı geçimimizi öyle sağlardık. Babam öldüğünde sadece on beş yaşında idim babama çok düşkün olmam dolayısıyla yokluğuna alışamadım. Çok başarılı bir öğrenci değildim dokuzuncu sınıfı geçemedim ve kendi isteğimle okulu bıraktım. 18 yaşımı doldurduğumda yaşıtlarıma göre fazlasıyla olgun bir gençtim belkide küçük yaşta yaşadıklarım beni olgunlaştırmıştı. Dayım ve yengem bize ne kadar iyi davransalarda artık onlara yük olmak istemiyordum uzun zamandır düşündüğüm fakat bir türlü karar veremediğim bir konu vardı mecbur kabul edecektim en yakın arkadaşım Sinan ve babası Orhan Abi Karanlık işlerle uğraşıyorlardı yurt dışından kaçak silah, uyuşturucu madde ve daha nicelerinin ticaretini yapıyorlardı ve oldukça çok para kaldırıyorlardı bana da teklif etmişlerdi ama kabul etmemiştim. Ama artık mecburdum. Sinanı Arayıp kabul ettiğimi söyledim, şaşırmakla beraber mutlu olduğunu anlayabiliyordum. O günden sonra sırtım yete gelmedi dayımlardan ayrılıp bir ev tuttuk önce sonra işler ilerledi bir villa satın aldık ve şuan İstanbulun ileri gelen ailelerinin öncülerindeniz

-Hayırdır dayı ne oldu
-Oğlum bizim adamlar zühre ile ilgili birşey bulmuşlar istersen gel de bir bakalım

Zühre...

Bu galiba iyi bir şeydi küçük bir umutta olsa belki onu bulabilirdim yaşadıklarım beni hissizleştirmişti duygularımı kontrol edemiyordum sevinmem gereken olaylara üzülüp üzülmem gerekenlere öfkeleniyordum

- Neyi bekliyoruz dayı hadi

Deyip koşar adım merdivenlere yöneldiğimde dayımın peşimden geldiğini farkettiğimde hızlandım. Dayımın şoförü kapıda bekliyordu

-Ne bulmuşlar dayı
-Bir kamera kaydı kızın yüzü gözükmüyor fakat zühre ile aynı boyda. Aralık, ıssız bir sokakta kayda alınmış

Acaba o olabilirmiydi aylar sonra ona kavuşabilecekmiydim