Lonely {}JM{}

#1

"Ah..."
"Sus kapa çeneni. Ben sana bahçeye çıkmayacaksın demedim mi? Evde oturacaksan otur yoksa..." dedi ve bekledi. Sinirle alıp verdiği soluklar arasında benim hıçkırıklı ağlayışlarım duyulmuyordu bile. En son alıp tuttuğu nefesinde kolumdan tuttu ve beni bodruma indirdi.   

Bodruma geldiğimizde beni bodrumdaki odaya fırlattı. Adi köpek.  "Cezalısın. Akşama kadar yemek ve çıkmak yok." dedi ve kapıyı kapattı. Anahtar sesi gelince beni odaya kilitlediğini anladım. En sonunda gitti ve hüngür hüngür ağlamaya başladım. Işıklar dışardan açıldığı için hiçbir şey göremiyordum.

Boşluk varken, hıçkırıklı ağlamalarımla gözyaşlarımın karıştığı bi zamanda size kendimi anlatayım. Ben Yu Jin. Para uğruna kızını satan bi babanın kızıyım. Annemin "Yapma. Verme kuzumu..." yakarışları arasında hiç tanımadığım bi adamla Kore' ye sürüklenen bi kızım. Bu adi piç köpek de beni kendinin malıymışım zanneden kişi  Woo Jin. Neyse bu kadar tanışma yeter sanırım.

Akşama kadar olduğum yerde oturup ağladıktan sonra akşam olduğunu varsaydığım bir zamanda bodruma ayak sesleri gelmeye başlamıştı. Korkumdan tir tir titrerken birden kapı açıldı ve Woo Jin içeri girdi. Kapıyı üstümüze kapattıktan sonra elindeki kağıt dikkatimi çekmişti. Birkaç adım sonra yanımda bitti. Woo Jin elindeki kağıdı bana uzattı. Üzerinde yazan şeyleri okuduğumda gözlerime inanamadım. Boşanmak istiyordu. O anki heyecanımla yerimde gülmeye başladım. Woo Jin anlamsız gözlerle bana baktığında üstünde yazan isimlere şaşırmıştım. Bu geçen seneki biz evlenmeden (daha doğrusu ben zorla evlendirilmeden önce ) önceki eşinin ismiydi. Woo Jin yanıma gelip kağıda baktı ve "Ah bebeğim yanlış kağıdı getirmişim.;)"dedi. Ben neler olduğunu anlayamadan yukarı çıkıp asıl getireceği kağıdı getirmişti bile. Bana uzattığında bi sözleşme görmüştüm. Madde madde yapmış piç. Neyse okumaya başladığımda maddeler şunlardı:

*Evden benden izinsiz çıkmak yasak.

*İstediğim zaman sesini çıkarmadan yanımda olacaksın.

*Akşam yemeğinde en az 3 çeşit yemek olacak.

*Benim sözümün dışına çıkılmayacak.
  
Satırları okuduğumda gözyaşlarımı tutamamıştım yine. "Yarın annemler gelecek." dedi ve kolumu sıktı. "Ağh...!" diye inledim. "Eğer tek bir sorun çıkarırsan annenle babanın üzerindeki parayı çeker, hiç kimsenin ruhu duymadan seni öldürür annenlerin önüne köpek yavrusu gibi atarım. ANLADIN MI?!!?.." diye bağırdı. Ben sesimi çıkaramamıştım bile. Sadece kafa sallamakla yetindim.

"Gel hayatım yukarı çıkalım. " dedi ve çekiştirmeye başladı. Beni yukarı çıkardı ve kapının önine getirdi kapının önündeki poşetleri görünce bana baktı ve "Poşetleri al ve yukarı gel. " dedi. Sesimi çıkarmadan poşetleri aldım. Sanırım içindekiler kıyafetti.

Yukarı çıkınca poşetleri tek tek açtı ve beni yatağa oturttu. Hepsini tek tek üzerime tutup bakıyordu. En sonunda sessizliği bozan şey onun tokadı oldu. Ben ne olduğunu anlayamadan yataktan yere düşmüştüm. "Bana tepki ver anladın mı?" dedi. Başımı salladım ve ayağa  kalktım. Bi tane elbiseyi poşetten çıkarıp "Bunu giy!." dedi. Hemen elinden alıp tuavlete gidiyodum ki birden bi el buna engel oldu. Arkamı döndüğümde Woo jin elini tuvaletin  tokmağına koymuş kapıyı örtüyordu. Korkuyla ne yapmaya çalıştığına baktım. "Ahh ama niye utanıyosun. Haliyle karı koca değil miyiz. Burda giyin. " dedi. Ben çaresizce "İstemiyorum." dedim. Ve birden beni kendine çekti. Korku içinde yere bakarken birden beni kucağına alıp odanın ortasına getirdi ve kucağından bırakıp (daha doğrusu yere fırlatıp) yatağa doğru yattı. Beni izliyordu pislik. Bana "Soyun." dedi. Sonra da ben soyunmayınca yanıma doğru geldi ve kıyafetimi yırttı. Korku tam olarak da bu anda gözlerimde yaş olarak bitti. Beni soydu ve bana baktı. Sonra da kucağına alıp beni yatağa bıraktı. Her geçen saniyede ağlamam şiddetleniyordu. Her yerime dokunuyor ve onun olmamı istiyordu. Bu azmak değildi. Sanki gözü dönmüştü. Ne yapacağını bilmeyerek her yerimi emmeye başlamıştı. Ben ne olduğunu anlayamadan kapı çaldı. Woo Jin beni becermekten kaldırdığı kafasını birden odanın kapısına kaydı. Ben de 2 dakika ağlamak yerine ne olduğunu anlamaya çalıştım. Woo Jin üzerimden kalktı ve o kadar rahatladım ki. Kim çaldıysa kapıyı Allah Razı olsun ondan. Woo Jin aşağıya doğru inerken bana "Sakin o çeneni açıyım deme. " dedi. Aşağıda kapı açıldığında ben de üstüme çarşafı çekip camdan aşağıya kimin geldiğine baktım. Baktığım kişinin kim olduğunu bilmiyordum ama epey yakışıklıydı. En azından Woo Jin gibi bi öküze benzemiyordu. Woo Jin le konuşurken duydum. Buraya taşınacakmış ama evin ismini bulamamış. İsmini duydum ama neydi PPPP...ARK JİMİN

}Slm. Eed ilk kez burda bi kitap yazıyorum. Smut yazmayı beceremiyorum ama eğer isterseniz arkadaşım yazıp bana atacak ben de buraya koyacağım. Neyse okunmasına bağlı yeni bölüm gelicek. Bbay...