Arkası dönüktü. Siyah etek kısmı püsküllü olan,sıfır kollu bir elbise vardı üstünde. Uzun siyah saçları sırt dekoltesini kapatıyordu. Elinde ne bir çanta ne bir telefon ne bir cüzdan vardı. Beyaz duvarlarla dolu bu müzede önünde büyük bir tablo olan pufa oturmuş iki elini de iki yanına koymuş tabloyu izliyordu. Sanki gerçekten de orda olmalıymış gibi bir his vardı içimde. Etrafım bembeyaz tek o siyahtı. Tamamlıyordu. Beni,müzeyi ve tabloyu. Sanki o da burada duran bir esermiş gibi arkasından izliyordum. Yüzünü görmemiştim ama emindim ki buraya ait olabilecek kadar güzeldi.
Tabloyu izliyordu değil de daha çok okuyordu,anlıyordu. Tabloyla konuşuyordu. Onun için bir tablo değildi o. Daha farklı daha özel...
Hoppla! Dieses Bild entspricht nicht unseren inhaltlichen Richtlinien. Um mit dem Veröffentlichen fortfahren zu können, entferne es bitte oder lade ein anderes Bild hoch.
. . . .
Bu hikayeyi daha farklı düşünüyordum ama öyle olmadı. Bu kısa,rp hesabımda yayınladığım ve bitirdiğim bir kurgu. Umarım hoşunuza gider. Bölümler gerçekten kısa. Bunu bilerek okuyun lütfen. İyi okumalar...
