Mutual Understanding [MAJOR REVISING]

Chapter 29: Best day ever.

(A/N: Here's the update! :") Hihi. Don't forget to vote and comment! Lovelots! :* Enjoy reading!)

SEVEN'S POV

Naglalakad kami kung saan saan at kumukuha ng picture, kinukuhaan ang mga magagandang tanawin sa lugar na ito, memories din ito no! Kinuha ko din yung DSLR ko na nakatago lang dun sa bag na dala ko, minsan kasi pag umaalis kami ay laging pinapadala to ni Ate para daw reserba.

"Dun tayo oh!" Sabi niya at itinuro ang lugar kung saan marami kang makikitang halaman, may mga iba't ibang kulay ng bulaklak at inaalagaan talaga dahil magaganda ito at maaliwalas sa mata.

Sumunod naman ako sa kanya't kinukuhaan ang mga bulaklak, inaamoy niya din ito at pagkatapos ay ngingiti siya, napapangiti din ako dahil alam kong nage-enioy siya sa mga ginagawa niya.

Binuksan ko naman ang DSLR at itinapat sa kanya, kasalukuyan niyang hawak ng isang bulaklak at nakangiti...

*Click!*

Pinicturan ko siya at ang ganda ganda niya, di naman niya napapansin dahil abala siya dun sa pagkukuha ng bulaklak.

Patuloy ang pagkuh ko sa kanya ng mg picture ng patago. ^______^

Umikot pa kami hanggang sa makaramdam kami ng gutom at bumalik dun sa lugar namin.

"Oh? Saan kayo galing?" Bungad sa'min ni Chard habang nagluluto sila ng Kaldereta ni Myca.

"Diyan lang nagikot-ikot." Sabi ko at umupo dun sa isang upuan, kinuhaan ko naman si Deb ng upuan para dun siya umupo.

"Matatapos na to, kain daw muna tayo bago magswimming." Sabi ni Myca habang nagluluto.

"Nasaan na pala yung iba?" Tanong ni Deb, napansin ko ding wala nga sila at sila Myca na lang ang nandito.

"Nandun sa loob, kumuha sila ng mga upuan e. Kase kulang daw yung mga nandito." Pagpapaliwanag ni Chard at tumango naman na kami.

Tinignan lang namin sila habang nagluluto, maayos na sila hindi gaya ng kanina na nagbabangayan kung paano sisimulan ang pagluluto ng kaldereta. Nakita naman namin sila James na may dala-dala ngang mga upuan.

Tinulungan ko naman silang ayusin yun, tinulungan din kami ng staffs nila. Pagkatapos naming ayusin ay sakto ding tapos nang magluto sila Chard.

Tinawag naman namin sila Deb, at kumain na kami, tawanan at asaran ang namuo sa bawat isa sa amin. May lumapit na staff at sinerve ang main dish.

"Ano yaaaaaan?!" Biglang sigaw ni Deb! Nagula't kami't napatigil sa pagkain.

"Ano yun babe?!" Gulat kong tanong sa kanya at mahahalata mo sa mukha niya at natakot sa nakita niya.

"Yan! Yan!" Duro niya dun sa nasa lamesa't nakitang alimango yun.

"Alimango yan babe.. Nakakain yan.." Sabi ko ng may pag-aalala dahil makikita mo pa ding takot siya sa isinerve nung staff, di ko naman alam kung anong gagawin ko kaya nanatili ang kalmado.

"Hindi ko kakainin yan!"

"Huh? Eh pagkain lang yan babe, di mo kailangang matakot."

"Eh sa nakakatakot siya! Ayoko nang kumain." Sabi niya at tumayo't naglakad papunta dun sa Resthouse. Salubong naman ang kilay kong sinundan siya ng tingin habang naglalakad..

'Anong klase yun?! Takot sa alimango?! Tsk. Nakakahiya!'

'Anong nakakatakot sa alimango?! Tsk. OA ah!' Sabi ko sa isip ko't ipinagpatuloy ang pagkain..