YOU ARE READING

Dauntless

Fantasy

This story is a work of fiction. Names, events and places are part of our author's imagination. I won't be entertaining unnecessary comments. Also, this story might contain grammatical errors and mispellings so please let me know. Thank you and enj...

#drama #fantasy #magical #romance #supernatural

PROLOUGE

8 0 0

by castlecrayons

by castlecrayons

Everything seems dark. Pilit kong dinidilat ang aking mga mata ngunit parang hindi ko magawa. Isang eksena ang bigla kong nakita.

"Run... Everly." Nakatingin ako kay mama habang naghahabol ito ng hininga. Maingay at madilim ang bumabalot sa loob ng kwarto ko. A sudden noise from the door caught my attention, and from afar, I saw a silhouette of a man. "Everly, run! And.. don't ever come back,"

Nagdadalawang-isip pa akong tumakbo ngunit nagawa kong igalaw ang aking mga paa. "Mama.." Dumiretso ako sa balkonahe at tinignang muli ang aking ina. The man stabs her back multiple of times. I burst out in tears and covered my mouth. I walk backwards, slowly. I can hear my mom's cry but everything turns out quiet after a little while.

This is not true..

Dahan-dahan na bumukas ang pinto sa balkonahe. Bago niya ako makita ay tumalon na ako. A very tall castle, the place where my mom died. I hate this place, I don't wanna be here again.

Everything went dark... once again.

-----

"Everly, gising! damn." Minulat ko ang aking mga mata at bungad sa harap ko ang aking magaling na kuya. "Damn you too!"

Inayos ko ang aking higaan bago bumaba ng kwarto. Naglakad ako nang mabagal dahil na rin sa antok. I thought about my dream, ang weird. Once I reached the kitchen, I already saw my mom. "morning."

"Wala kang pasok ngayon?"

"Wala po."

Inihain niya ang pagkain at umupo sa harap ko. "Where's dad?" tanong ko dahil ay hindi ko pa nakikita si papa simula noong nakaraang araw. "He's in England,"

England?

"I'm sorry if I haven't told about it." Hindi na ako sumagot. Nagsimula na akong kumain at pagkatapos non ay nagpaalam muna akong magpahinga. Ibinagsak ko ang sarili sa kama at tanaw ko rito sa baba ang imaheng nakadikit sa ceiling. Isa itong palasyo. I wanted to be in there. Kaya siguro di sinabi ni mama na nasa England si Papa dahil akala nila'y magpupumilit akong sumama. Tumagilig ako at ramdam ko ang lamig na galing sa aircon.

"It's just..."

"...I want to meet a prince. A real prince, leaving in that kingdom and ethereal horizon."

It's not bad, right?

"I just want to meet though. And that's enough for me."

A/N: SHORT PROLOUGE FOR Y'ALL. DON'T WORRY, THE NEXT CHAPTERS WOULD BE AROUND 1000+ WORDS. enjoy!