ARMAN (bxb)

1

•Kül olur kalbindeki zamanla.•

"Yaz kızım, gereği düşünüldü. Sanık Arman Hancı'nın cinsel istismar ve adam öldürmeye tam teşebbüs suçundan, müebbet hapis cezasına karar verilmiştir."

İşte, bu sözler hayatımın dönüm noktasıydı. Yapmadığım suçun ağırlığı şimdiden omuzlarıma yüklenmişti.

Değil cinsel istismar, sevgilimle olan ilişkimde bile yakınlaşamayan ben babam olacak adamın suçunu üstlenmek zorunda kalmıştım.

Bileğim de hissettiğim sert cisimle düşüncelerim dağıldı. Ötelerden gelen seslerden biri anneme aitti. "Oğlum yapmaz! Bir hata var! Oğlum, susma annem konuş!"

Bir diğer ses ise ağabeyime aitti. "Arman, korkma aslanım. İspatlayacağım. Ama susma aslanım. Kurbanın olayım susma!"

Konuşmak için geç kalmıştım. İki yanımdaki askerlerin itelemesi ile mavi araca doğru adım attım. Kapılar yavaşça kapanırken gideceğim yeri bile düşünmedim.

Dikdörtgen camdan sadece ailem gözükürken uğruna hayatımı feda ettiğim adam beni görmek için bile gelmemişti. Babam sözde yaptığım suçtan dolayı insan içine çıkamaz hale gelmişti.

Sevdiğim adam bile bana yakıştırmıştı bu adiliği. Polisler beni almaya geldiğinde gözlerime tiksinircesine bakışı aklımdan çıkmıyordu.

Hangi insan, sevdiğine güvenmez ki? O güvenmemişti. Bana güvenmek, yanımda olmak yerine annesinin dayatmalarını kabullenip bulduğu ilk kızla nişanlanmıştı.

Ben parmaklıklar ardına mahkum olurken, o başkasının yüzüğünü takmıştı parmağına. Şiddetle karşı çıktığı evliliği kabul etmişti.

Bundan sonra onu değil görmek, haberini bile almayacaktım. Ağabeyim cinsel kimliğimi biliyordu, onunla olan ilişkimi de. O da çok şaşırmıştı hemen nişanlanmasına bu kadar kolay vazgeçilmek zoruma gitmişti.

Ne derlerdi? Dost kara günde belli olur. Arkadaş çevrem bile cinsel kimliğimi bilmeden bana inanmıştı. Bilirlerdi çünkü, kampüste kızlara nasıl davrandığımı. Sınıfımdaki kızlara yapılan yersiz konuşmalara nasıl karşı çıktığımı.

Dostlarım bile inanırken, sevgilim dediğim adam nasıl inanmıyordu? Yanımdaki görevli memurun gözleri üzerimde dolanırken sessizce mırıldandı.

"Çok suçlu taşıdım bu araçta, çok aile gördüm suçlu olan yakınlarına yakarışlarını. Ama sen ne o suçlular gibisin, ne de ailen suçlu yakını gibi. Hayatını yakma kardeşim. Avukatınla olan ilk konuşman da anlat her şeyi."

Ne diyecektim? Babam eve zorla soktuğu genç kızı odama sokmuş, hayvan gibi işkence edip, zorla sahip olmuş, hem okuyup hem çalıştığım için baygın vaziyette eve geldiğimde hiçbir şeyi fark etmeden sızıp kaldım. Gözümü açtığım da başımda polisleri buldum mu?

İnanırlar mı diye düşünüyorum, sonra diyorum ki sana sevgilin bile inanmadı mahkeme mi inanacak? Hayatım nasıl devam edecek bundan sonra hiç bilmiyorum.

Bildiğim tek bir şey var, geride bıraktığım adam bana inanmayarak ben de kendini bitirdi. Zamanla da unutacaktım onu, hiçbir zerresi kalmayana kadar.

Aklımda, ruhumda ve kalbim de kül olana kadar yakacağım kendimi. Külleri savurup anka misali yeniden doğacağım.

Ben Arman Hancı; kalbimdeki adamı kül edip, beni bu deliğe atan baba müsveddesini pişman etmeden pes etmeyeceğim.

•••

Herkese merhaba. Bu defa farklı bir kurgu ile karşınızdayım.

2019 yılında kurgunun giriş cümlesini yazıp bıraktım. Yani taslakta bölüm yok. Yazdıkça sizlerle paylaşacağım.

Umarım beğenir oy ve yorumlarınızı eksik etmeden benimle düşüncelerinizi paylaşırsınız.

Bu satıra başladığınız tarihi bırakın 🥀

05.01.2022

20.50

Sevgiler, xxbiri