პატიება ყველაზე დიდი ნიჭია რაც კი ღმერთს უბოძებია ჩვენთვის ადამიანებისთვის და გადავწყვიტე გაპატიო ჩემო იასამნისფერთმიანო ის რომ ამ სასტიკ სამყაროში მარტო დამტოვე, გპატიობ რომ ჩემში ყველაფერი ადამიანური ჩაკალი, მე ხომ მიყვარდი რა უფლება გქონდა წასულიყავი კიმ ჯივონ მე შენთვის ამის უფლება არ მომიცია ყოველთვის იმას ამბობდი ბედნიერება ცხელ შოკოლადშიაო მაგრამ რაც შენ წახვედი ყველაფერს აზრი დაეკრგა. გახსოვს პირველად რომ შევხვდით მაშინაც ცხელ შოკოლადს სვამდი პატარა კაფეში წვიმის ფონზე, შემდეგ მომაშტერდი და შენთან ამის მიზეზის საკითხავად მოვედი და აქედან დაიწყო ყველაფერი იმდენად საინტერესო მოსაუბრე აღმოჩნდი 3 საათი რომ საუბარში გავატარეთ ვერცერთმა შევნიშნეთ, ამის შემდეგ შენზე დამოკიდებული გავხდი შენს გარდა ვერაფერს ვხედავდი, მიყვარდი ძალიან მიყვარდი, შენი თმა მოყვარდა, იასამნისფერი თმა, მისი სურნელი მიყვარდა, შენი ღიმილი რომელიც ნარკოტიკივით მოქმედებდა ჩემზე, შენი დაძახებული კიმ ჰანბინი მიყვარდა, ის დღეები მიყვარს რომელიც ერთად გავატარეთ, ის ოცნებები მიყვარს რომელიც გვქონდა, ჩვენი ქორწილიც კი უკვე დაგეგმილი გქონდა, შვილებიც, ყოველთვის ახერხებდი ჩემს გაღიმებას რადგან ჩემი სულელი ბიჭი იყავი. ახლა ცარიელ ოთახში ვარ ცხელ შოკოლადთან ერთად (მაინც შეძელი და მეც შემაყვარე ამის გამო მადლობას გიხდი რადგან ეს შენს თავს მახსენებს)და ვფიქრობ, შენზე ვფიქრობ, იმაზე ვფიქრობ რა მოხდებოდა იმ დღით მარტო რომ არ დამეტოვე, შენთან რომ ვყოფილიყავი, არ ვიცი რატომ მიმართე სუიციდს, ალბათ გული გტკიოდა და მე ეს ვერ შევამჩნიე, ადამიანი რომელიც სიცოცხლეზე მეტად მიყვარდა ვერ შევამჩნიე გული როგორ გტკიოდა, ალბათ ჩემი ბრალია ეს ყველაფერი პატარავ, უნდა მეგრძნო რომ ცუდად იყავი, უფრო მეტად დაკვირვებული უნდა ვყოფილიყავი, ბოდიში რომ ვერ დაგიცავი და ჩემზე ადრე წახვედი, მაგრამ მჯერა რომ მანდ არ გაგიჭირდება უჩემოდ, ცოტახანიც დამელოდე და მეც მალე მოვალ, მალე გნახავ და ისევ ერთად ვიქნებით ბედნიერები. მიყვარხარ კიმ ჯივონ, სიცოცხლის ბოლომდე მეყვარები იასამნისფერთმიანო ბიჭო, ამავდროულად გპატიობ რომ აქ მარტო დამტოვე ამ ტკივილთან ერთად. შეხვედრამდე კიმ ჯივონ.
