I'M HIS GIRLFRIEND!

CHAPTER 10:We're partners!

Julienne's POV...

Natapos ang program ng namumula at sumasakit ang mga palad ko. Huhuhu. Wala ba naman kaming ginawa kundi pumapalakpak sa kada papuri na sinasabi sa mga bisita e. Lalo na dun sa arroganteng tatay ni Gino. Kala mo kung sinong - ayy naku! Bakit kaya nakakairita ang mga ganong tao? Tss. Pero infairness, sila na mayaman. But what riches are for if you're unhappy with your life? It's better to have nothing, yet, happy and contented. Right?

So? Anong pinaglalaban ko? Well, wala lang naman. I just want to imply that mayaman nga ang pamilya nila Gino but as I have witnessed a while ago, their not in good terms. E sila naman kaya ng kuya niya?

Anyway, bakit ko nga ba pinoproblema yun? Ang problemahin ko dapat ay kung paano kami makakalabas dito sa hall. Lahat lang naman ay nagkakandarapang magpakuha ng picture sa Gino Monteverde na yun. Tss.

"Excuse meeeeeeeee!!!!!"

"Waaaaaaahhhh! Gino papicture! Dito! Hindi dito samin! Dito muna Gino! Woooooo! Ang hot niya talaga!!!!" Okay, OA na din sila. Itulak ko kaya sila nang magsitumbahan silang lahat?

Sa wakas! Nang makahanap kami ng malulusutan ay sinamantala na namin ni Gaby para makalabas. Oo. Kasama ko si Gaby. But do you know kung bakit wala siyang imik? It's because nahihilo siya sa dami ng tao sa paligid. At pag hindi pa talaga kami nakalabas ay magkakalat to dito. I swear.

"San ka pupunta? Tanong ko kay Gaby dahil nakita ko siyang naglalakad palayo sakin. Hawak rin niya ang bibig niya. Awww. Alam ko na. Tss.

I decided na hintayin nalang siya sa may entrance ng gate. Naghintay ako for five minutes pero wala parin si Gaby. I glanced at my wrist watch. Two more minutes, uuwi na ko. At dahil wala akong magawa, sinipa sipa ko nalang yung mga batong nakita ko.

Then I saw him. Gino. Outside his car. Drinking. I know what's bothering him. Gusto ko siyang tulungan but I don't know what kind of help he needs. Gusto ko siyang puntahan at damayan. Like what he did to me. Pero hindi ko alam ang sasabihin ko. Ayoko namang sabihin na narinig ko sila kanina na nag-uusap ng dad niya kasi baka isipin niyang tsismosa ako. Which is half true. Hahahaha. Inamin din.

But! I don't know what energy push me to walk infront of him. Yeah, andito na ako sa harapan niya ng hindi ko namamalayan. Pwede pala yon. Haha. Weird! Tiningnan ko lang siya on his problematic beautiful face. Kahit pala problemado na tong tao na to gwapo pa rin. Wooooo!

"You heard us right?" Nagulat naman daw ako nang magsalita siya. At, hindi ko alam kung pano niya nalaman na narinig ko nga ang pinagusapan nila. I remained silent.

I heard him chuckle. "I'm such a pathetic person, right? And I'm sorry for the words you have heard. That's how we greet each other, eh." Then nilagok niya yung natitirang alak sa bote. Tumayo na siya at akmang aalis na.

"I can lend myself to you." Biglang lumabas yang salita na yan sa bibig ko. Gulat siyang lumingon sakin with one eyebrow raised.

"What?!" Ampness. Ano nga bang sinabi ko? I mean, the way I delivered it to him. Huhu. Wrong choice of words Julienne. -_-

"I mean, you can bring me to that party. I know I am cheap but, all I know is that I am not a user." Wow. Hindi ko alam kung bakit ako napapaenglish at saan ko nakuha yung mga sinabi ko. I bit my lower lip, head down.

"Do you have any idea where that offer can bring you? It will just bring you to hell. And I dont want to implicate my perfect life to others."

He's now turning his back to me. Indication that he will be leaving.

"No. You don't have to worry. I can handle and manage myself. In fact, this is just nothing compared with what you have done the day when I was in need." Totoo naman e. Ni hindi ko nga siya kilala nun tapos inalok niya ko ng tulong. Now that he's also in need, I know he needs help, and I know that I can provide that, hindi naman siguro masamang tulungan rin siya diba? Unless - owwww! I forgot! May partner na nga pala siya sa party! Bakit nakalimutan ko yun? Sayang effort! Huhu. -_- *palo sa noo*