FAMILY BONDING

Story ko kay mama

Eto ang mama ko malambing
Pero minsan masungit
Kaya sa sobrang inis ko kay mama
Di ko na namalayan na ako pala
Ang mali,mali na dapat di ko ginagawa ito
Dapat pala inisip ko na siya ang nagtatama sakin dapat pala di ko nalang siya sinisigawan tuwing ako'y inuutusan dapat pala inisip ko na yung sinabi niya na"anak pagnawala ako wala ka ng maririnig na utos at sigaw na anak or wala na yayakap sayo tuwing nalulungkot ka"naiiyak ako minsan na kahit minsan di ko inisip na dapat pala na minamahal natin ang mga magulang natin kasi minsan mamawala nalang sila ng kusa at mawawala sila sa piling at yakap natin niminsan na naiisip ko kung ano mangyayari sakin pag wala na si mama ni minsan iniisip ko na kung san ako pupulutin gusto ko umiyak sa harap ni mama gusto ko humingi ng sorry at magilove you sakanya hangga't nanjan pa siya dapat pala sinabi ko na yung nasasaktan siya sa mga salita ko at mga pagsigaw ko dapat pala pinanindigan natin sila at dapat pala di ko siya ginawang walalang,walang pakelama oh kahit ano dapat pala tinuring natin silang ina at pinaramdam natin na sila ang tangi nating ina kasi sila ang bumuo satin sila ang nagpakahirap para lang magkaroon tayo ng magandang buhay at makapagaral sa harap ng ama't ina naten,sila rin ang nakakasama natin tuwing tayo ay malungkot sila ang nagpapasaya,siya rin ang doktor kapag may sakit at sugat tayo,siya rin ang teacher natin kapag wala tayong alam,siya rin ang puso kapag sira ang puso naten,siya ang kailangan natin kapag wala tayong kalaro,pagkain,at lalong lalo na sila ang nananatili nating kasama habang buhay pero di lang habang buhay.... kasi minsan mararamdaman mo nalang na wala na sila at di na natin makakapiling sinta...

Maraming salamat po sa pagbabasa eto po ako ang first story at sana makarelate at magustuhan niyo😊💓