A Mothers Sacrifice (Short Story)

Unang kabanata

PART 1

Hi ako nga pala si may..
May 2 anak at asawa.. .  Mag 3 taon nadin kaming nag sasama nang aking asawa. Kung asawa nga bang matatawag ito kasi d naman kami kasal.. . Nung unang mga taon namin ni joey ay masaya kami. Yung tipong wala kang iniisip na problema yung tipong ang saya saya mo at naiisip mo na d ka nag kamali sa pag aasawa nang ma aga..
Oo yun kami.  Sa unang taon naming pag sasama ay nabou ang aming panganay na  "aya" ... ang saya saya namin kasi me baby na kami..  napaka responsable nang aking mister. Bahay trabaho lamang ang kanyang pinupuntahan mnsan naman e dindalaw sia nang kanyang mga kabarkada sa aming bahay para mag inuman. .  . Lahat naman diba  me mga pagtatalo sa loob nang tahanan pero nalagpasan nmin lahat nang iyon kasi  positive kaming dalawa. Nag kakaintndhan kami at d nag lalamangan sa mga bagay2 pag ako nagagalit sia tatahimik lag nagalit sia tatahmik narin ako. Kasi para d na humaba ang usapan.  ..

Lahat masaya.. lahat feeling ko napaka perpekto.. hnggang sa dumating ang araw kung saan d ko alam na makaka pag wasak sa aming masayang pamilya...

Isang araw umuwing nanlulumo ang aking asawa.. tahimik at prblemado..
Sabi ko pa' anung problema?? Bakit napa aga ata ang pag uwi mo... 
Tiningnan nia lang ako habang umiiling iling.. sabay sabing. Wala na akung trabaho..
Biglaang nag tanggal yung amo nmin nang trabhante  kasi sa napakalaking tax na kanilang babayaran kasi merong katrabaho si joey na nag report sa dole sa d tamang pagnpapasahod . Kaya nag tanggal ang amo kasi akala nang among intsik e ksabwat yung asawa ko sa nangyaring pag susumbong..
Kahit ako nabahala kasi gipit din kami at saktong buntis ako sa ikalwang anak nmin..  mag dadalawang taong palang ang aking panganay at ako namay 4 na buwan nang buntis. .. nanlumo din ako. 

Pero isang araw bglang pumasyal yung barkda nang aking asawa sa aming bahay. At nabalitaang  nawalan ito nang trabaho. .  Kaya inalok nia eto na pumasok bilang construction worker pero ang prblema e sa kabilang bayan pa iyon . Kahit labag mag sa aking loob  ay pnyagan ko syang mag trbaho at twing linggo lang uuwi kasi sabado yung sahod nila..  nung naka pag trabaho na c joey . Naging ok na naman ulit ang aming pinansyal na pangangailangan  . Twing sunday e nag  uuwi sia nang 2500 pataas ksma overtime. Mnsan kukuha lang sia nang 1 libo para sa kanyang pagkain doon sa trbaho na para sa isang linggo nia. Ang ang sobra e amin na nang knyang mga anak.. nakaka pag ipon nadin ako kasi mnsan sobra2 ang pera na nbibgay nia kasi 2 lang naman kmi nang pnganay ko ang kumakain.  1 buwan na na nagtatrabaho c joey doon at na sasanay nadin akong 1 beses sa isang linggo nlng sia umuwi. Nung mag 2 buwan na sia noon. Mnsan umuuwi sia sa bahay  every 2 weeks nalng kasi daw me overtime twing  linggo.. hnggang sa  d nasia nakaka uwi sa 2 linggo mnsan isang beses na lang sa isang buwan.. pinapadala nia nalang sa brkda nia ang sahod .. at nababwasan narin yung perang nbibgay nia.. malapit na akong mnganak. 8 buwan na ang aking tyan..  pero mag iisang buwan nang d umuuwi ang aking asawa. Pag tinatwagan ko sia sa knyang cellphone an dami niang rason ganito ganyan. At pag madmi ako tanong nagagalit sia at pinapatay ang tawag..   naiiyak ako nasasaktan kasi bakit ganun.. pero positive nalang. Madmi nading nagsasabing tsismosang kapitbahay na baka daw me babae c joey. Gnto gnyan pero d ko pinapaniwalaan. Kasi may tiwala ako sa asawa ko..  .

Malapit na akung mnganak d pdin sia umuuwi.. 
Kaya napag psyahan kung lumuwas sa kbilang bayan na abit hnggang 2 oras ang byahe papunta doon bitbit ko ang aking pnganay at dala dala ang kalakihang tyan ko. Tnghaling tapat mag aalas onse na noon nung dumating kami nag tanong tanong ako sa building na pinag tatrabhuan ni joey buti nlng madming nakaka alam noon kya madli kong natunton yun nga lang d ko mkontak yung asawa ko para sbhing andto kami sa labas. Kaya nag tanong ako sa time keeper nila kung andun ba c joey sabi neto andto daw at lalabas na mga 11:30 para sa lunch break kaya nag hntay ako doon kasi malapit ndin naman sia lalabas..   saktong palabas na ang mga trabahdor nung tumayo ako sa gate at nag abang. Nang siyang aking makita..

Sobrang saya at galak ang aking naramdaman  kasi isang buwan at kalahati ku ding d nakita ang aking asawa.. nag lakad kami papalapit sa knya.. at ngiting ngiti akong tatawagin ko na sana......

Pero natulala ako sa aking nakita..
Habang siyang naka harap pa kanan na dreksyon at nag pupunas nang kanyang pawis. Biglang me isang babaeng mdju may kaputian ang lumapit sa kanya me dala dalang maliit na bag na sa tingin ko ay  baon na kanin ang laman.. naka tawa siang naka akbay sa babae.. at nakita ku din psimple nitong pinisil ang pang upo nang babae hbang nang gigigil na tumatawa . Nag lalakad sila habang nag bubulungan...  natulala ako... naiiyak.. yung anak ko na hawak2 ko. Umiiyak nadin kasi ina antok na..  ..

Mag lalakas loob na sana akong tawagin sia kahit sa kbila nang aking nakita  nang may bglang sumigaw sa knayang gilid.. na mas lalong nakapag patulo nang aking luha...

Hoy joey saan kana naman pupunta?? May trabaho pa tayo mamayang ala una.. 
Tumatawang sigaw neto...
Pero tumawa lang at sumigaw yung asawa ko sabay sabing.. babalik ako bukas.
Mag dadate lang muna kami netong nobya ko...
Sabay alis habang akbay ang babaeng kasama nia ..
D man lang nia kami nakita..
D man lang nia kami napansin.

Ang sakit ang sakit sakit.. 😢😢😢😢😢😢

ITUTULOY ..............