Tom'a Neler Oluyor

                          Bam bam bam.

             "Ne bağırıyorsun yeter artık."  

             Birileri yine Tom'un kapısını yumrukluyordu gürültüden memnun olmayan birileri olmalıydı. Gürültünün kaynağı ise istemese de maddi sıkıntılardan dolayı beraber yaşamak zorunda kaldığı kuzeniydi. Kendisi manyağın tekiydi. Hiç sorumluluk yapmaz, evden hiç çıkmaz, her şeyden de kavga çıkartırdı. O gün yine küçücük bir mevzu için birbirlerine girmişlerdi. Kavga o kadar uzamış ve hararetlenmişti ki Tom artık kavganın neden başladığını bile hatırlamıyordu.Tek hatırladığı her zamanki gibi kuzeninin minik şeyleri büyütmesiydi.     

             "Bak yine küçücük şeyden kavga çıktı. Bazı şeyleri unutsan olmaz mı?" 

             "Ne bağırıyorsun deli misin!" 

              Sesinden anlaşıldığı üzere bu komşusu Rudolf'tu. Bay Rudolf; mavi gözlü, kel, ciddi derecede kaslı ve uzunca bir adamdı. Tom çok utanmış hissetmişti. Yine gecenin bir saati insanları rahatsız etmişlerdi. Yüzü kızardıkça kızardı. Kuzenine orada beklemesini söyledi. Kuzeni insanlarla ilişkiler konusunda pek başarılı değildi. Hatta Tom kuzenini hiç Bay Rudolf'la konuşurken görmemişti. Mecbur kapıya yöneldi ve kapıyı açtı. O kapıyı açar açmaz Rudolf bağırmaya başladı:

              "Deli gibi ne bağırıyorsun gecenin bir vakti?" 

              "Deli olmadığımı biliyor ama salak adam hep ayı şekilde bağırıyor bana." diye geçti Tom'un aklından. 

              "Çok özür dilerim Bay Rudolf Lütfen affedin bir daha olmayacak."

               "Yeter be! Hep aynı kaçış. Bir daha olmayacak. Ama artık bu sorunu kökten çözme zamanı. Bu sorunun sebebini hemen şimdi öğreneceğim." 

               Rudolf bu sefer çok sinirliydi. Mavi öfkeli gözlerini Tom'a çevirdi ve bir açıklama beklemeye başladı. Tom ne diyeceğini bilemezken kuzeni bir şey demek için atıldı. 

               "Bay Rudolf bana yardım etmelisiniz. Kuzenim deli. Durup dururken bana bağıramaya başladı, zaten sürekli var olmayan şeyler görüyor. Yıllardır bu adamı çekiyorum,artık canıma tak etti beni öldürür diye korkuyorum. Lütfen polisi arayın,lütfen."

               Tom bunları duyunca öfkeden deliye dönmüştü. 

              "Ben mi deliyim her şeyi sorun eden manyak sen değil misin? Lütfen kuzenimi dinlemeyin Bay Rudolf kendisi dinlenecek son kişidir." diye atıldı en sonunda. 

               Bay Rudolf'un gözleri ve ağzı kocaman açılmıştı, korktuğu belli oluyordu. Çok uzun süre beklemedi ve Tom'un arkasından seslenmelerini dinlemeden kaçtı.

              "Hah ha! Şimdi ev bana kalacak. Seni götürecekler" dedi kuzeni. 

              "Seni... her neyse deli olmadığımı öğrenince beni bırakacaklar zaten." 

               Tom öfkeyle odasına gidip yatağına uzandı. Öfkesiyle etrafa zarar vermek istemeyecek kadar aklı başındaydı. Yatağına uzanıp ellerini kafasının arkasında birleştirdi, bacaklarını birbirinden iki karış kadar uzaklaştırdı ve uykuya daldı.