KDA: Ahri (League of Legends)

Yabancı

Şehir merkezine en uzak kasabalardan birinde, adını bile bilmediğim bir kafede saatlerdir özel tasarımcımın gelmesini bekliyordum. Benden ilham alarak tasarladığı yeni kreasyonunun bu kasabanın atmosferine çok uyum sağladığını söylemişti. Kıyafetleri yerinde görmem için beni buraya çağırdı ancak ortalarda gözükmüyordu. Bırakın beni bu kadar bekletmeyi, normalde hep benden önce gelirdi buluşmalarımıza. Sıkılganlıkla etrafa bakındım.

Gözlerim görmeye değer bir şeyler arıyorken, dikkatimi çeken şey kaldırımın karşısındaki çocuktu. Uzun kahverengi saçlarını üstten toplamış ve mavi bir şal ile omuzlarını kapatmıştı. Belindeki katana en az çocuk kadar dikkat çekiciydi. Gözlerimiz buluştu ve saniyeler içinde çocuk bana yönelmeye başladı. Gülümsedim. Cazibem beni yine şaşırtmamıştı. Bana dayanabilecek bir erkek veya kadın yoktu bu evrende. Çekici yabancı bana doğru ilerlerken heyecanlandım. Gözlerimiz hala birbirlerine kenetliydi. Bulunduğum kafenin önüne geldiğinde dudaklarımı ısırdım. Hiç şüphesiz bu gizemli yabancı son zamanlardaki en çekici avım olacaktı.

Sabırsızlıkla ayaklandım. Bu yabancının tadına bir an önce bakmak istiyordum. Diğerlerinden farklı olduğunu şimdiden hissediyordum. Yabancı kapıdan içeri girmek üzereyken durdu. Gözlerini gözlerimden kaçırdı. Gözlerini kapattı ve aniden bir rüzgar esmeye başladı. Aniden içimi bir korku kapladı. Daha önce hiç kimse bu efsunu bozamamıştı.

Bu yabancı bunu nasıl başarmıştı?

Kaşlarımı çattım. Olacak şey değildi. İşin içine biraz efor katmam gerekiyordu sanırım. Gözlerimi kapadım, derin bir nefes aldım ve yoğunlaştım. Yabancıya odaklanıp, ekstra cazibemi kullanmak için hamle yaptığımda aniden rüzgar şiddetlendi. Rüzgar o kadar şiddetliydi ki önümü bile göremiyordum. Rüzgar acıtan bir sertlikle değiyordu tenime. Biraz gerileyip rüzgardan korunmak için kafenin biraz daha içine girdim. Kollarımı göğsümün altında kavuşturdum ve rüzgardan önce yabancının durduğu noktaya baktım. Hiçbir şey gözükmüyordu. Anlayamıyordum. Rüzgarın yabancı ile ilgili olduğu hissi içimde büyüyordu. Onun da normal olmadığını biliyordum.

Saniyeler sonra rüzgar dindi. Karşımdaki manzara beni büyülemişti. Hem hayal kırıklığı yaşıyordum hem de tatmin olmuştum. Yabancı saniyeler önce durduğu yerde değildi.

Gitmişti.

Rüzgarın efendisi benden kaçıp gidebilmişti.

Onu bulup Ahri'nin cazibesinden kimsenin kaçamayacağını gösterecektim.