Sinir Krizi

Giriş

Fizikci Adem Hoca : Zülal, kızım babanın işleri nedeniyle, İstanbula gidiyormuşsunuz, doğrumu?

Ben : Hocam sizin nerden haberiniz oldu, gidiyoruz, hocam hakkınızı helal edin, bu arada gider ayak şu notudamı düzeltseniz, 95 olmaz 100 yapın gözüm arkada kalmasın.

Fizikci Adem Hoca : Ben meraktan sordum, dedim inşallah gidiyordur ve kurtuluyorumdur, allahım dualarımı kabul etti kıldığım namazlar tuttuğum oruçlar. Haddi hesabı yok. Bu mutluluğu bana verdiğin için 95 'i 100 yapacağım.

İç ses : Senide, merakınıda, senide imana getirdim ya ölsemde gam yemem artık.

Ben: Bende çok mutluyum hocam gider ayak.

Fizikci Adem Hoca: Neden kızım, benden daha mutlu olamazsın ama.

Ben : Arkadaşlar sevinebilirsiniz tutmayın içinizde, hocam sizi yolluyorlarmışlar Adana'ya, en azından ele gitmiyorsunuz.

Diyip kahkahayı bıraktım

Hocaya baktığımda ise eşyalarını gerisin geri alıp kapıyı çarparak çıktı.

Sonra bizimkiler yanıma geldi.

Ferom : Elvi hayırdır bebeğim nereye.

Ben : Sorma babamın işi yüzünden , gidiyoruz.

Kemal : Kanka daha karpuz kesecektik.

Ben : Kanka karpuzu yazın tatilde Antalyada keseriz.

Bu arada ben Elvida Zülal Soylu, annemin adı Meltem Soylu, babamın adı Murat Soylu, bir ablam bir kız ve bir erkek kardeşim var, ablam Simay Soylu, kız kardeşim Beliz Soylu ve erkek kardeşim Burak Soylu, bunlarda benim aile üyelerim.

Birde benim kardeşlerim var tabi :
Ferhan , Kemal , Ferit , Kaan , Melis , Elif , Umut , Sude , Selin , Aras , Sinem , Hazal , Emir , Mert.

Daha az kişi beklemiştiniz değilmi ama tam 15 kişiyiz.

Son dersteydik şimdi zil çaldı wp grubuna girip,

Ben : La insan oğulları bizim Karşıyaka'daki kafeye gelin, Zülal'in Meleklerine.
Yazıp gönderdim

Direk cevap veren kişi Kemal oldu

Kemal'im yapmaz : Elvi 5 dakikaya oradayım.

Ferom : Aşkım, ben yarım saat sonra gelcem, abim getirecek eve gidicem önce. Orda görüşürüz.

Eve gittikten sonra üzerimi değiştirdim.

Ben: Anne ben çıktım.

Annem : Geç kalma, gelince valizlerini hazırlayacaksın, dokundurmuyorsun zerre eşyana .

Ben : Tamam valide sultan sokma odama kimseyi katliam çıkar yoksa biliyorsun , seviyorum seni. Deyip çıktım

O sırada ablamda bir arabadan indi ve eve doğru gelmeye başladı yüzüne baktığımda kızarmış sanki utanmıştı . Yanından geçerken kısık sesle "Telefonuna bak premses" dediğimde yüzüme baktı sanki bişey vardı, o sırada Kaan aradı.

Kaan : Seni almaya geldim. Çık hadi deyip kapattı.

Arabaya bindiğimde,
Kaan : Kanka gerçekten gidiyormusun İstanbul'a ?

Ben : Evet kanka gidiyoz. Ama ben ara sıra gelicem unutmam sizi.

Kaan : Söz ver orda kimseyle konuşmayacaksın kardeşim demeyeceksin oradakilere, söz ver.
Kısık sesle "Zaten gözüm üzerinde olacak ama."

Ben : Söz la söz

Yol boyu şarkı dinledik tabi o şarkıya giriyorsa şinanay yavrum şinanaymış. Değiştirmeye kalktım ben seviyorum insanların müzik zevki farklı olabilir, değiştirme deyip geri açtı ruh hastası, tövbe yarabbi tövbe.