Yağmur altında seni beklerken, gelip şemsiyem ol istedim.
Kalbim sensizlikle kuruyup yaşamak istemezken, gelip sevginle kurtar istedim.
Gözyaşlarım akıp bir zamanlar dokunuşunla çiçekler açtırdığın yüzümü yakıp geçerken, onları gelip sil istedim.
Ad...
Mektubuma nereden başlayacağımı bilemezken öylece tutuyorum kalemi elimde. Seni anlatacak, bizi anlatacak sözcükler ararken bulamıyor ya da bulduklarımı da sana olan sevgimi ifade edemeyişlerinden suçlayıp, karalayıp atıyorum. Mektup yazmanın genel kuralı mıdır bilinmez istemsizce yanağımdan aşağı bir damla süzülüp konuyor isminin geçtiği yerlere. Mürekkep biraz dağılıyor, kağıtta güçsüzleşip yırtılacakmış gibi oluyor ıslandıkça. Sırf yırtılacak diye gönlümce öpüp okşayamıyorum ismini, seni. O kadar özel, o kadar güzelsin işte.
Nar çiçekleri açmaya başladı şimdi buralarda. Hepsi de seni hatırlatıyor bana. Her sabah gidip okşuyorum onları, usulca seviyor, öpüp kokluyorum. Tıpkı senin gibiler. Çok narinler, çok güzeller. Hep yanımda ol diye onlardan birini koparmaya yelteniyorum bazen. Ancak bunun seni öldüreceğini bildiğimden yapmıyorum, yapamıyorum. Eğer buysa yaşamanın bedeli, gözyaşlarımı içime akıtıyor, sabrediyorum. Seni bekliyorum. Her sabah, her gece. Madem ben sana gelemiyorum, hiç yoktan sen gel istiyorum. Söylesene sevgilim, çok mu şey istiyorum? Kızamıyorum ama yine de sana. Ara sıra bana mektup yolluyorsun ya, işte onlarla avutuyorum sen yüklü sensiz kalbimi. Bazen küçük bir kızın şarkısında geliyor mektupların, bazen de nar çiçekleri getiriyor onları bana. Eskisi gibi düşlerime de gelmiyorsun artık. Yoksa kalbini mi kırdım? Belki de nar çiçeğini koparmak istediğim için kızdın bencilliğime. Ama kızma bana bal gözlüm, kiraz yanaklım. Seni özlediğimden hep bunlar. Seni çok özlediğimden. Affettin mi beni?
Artık kağıdın sonlarına geldiğim sırada henüz seni anlatamamışlığıma kızıyor, yeni bir kağıt almak için çekmeceyi açıyorum. Seni anlatmaya orada devam ediyorum. Yazıyorum. Belki günlerce, belki haftalarca... Sensizliğimi seninle olmak uğruna ta ki mürekkebim bitinceye kadar yazıyorum. Lütfen sevgilim, mürekkebim bitmeden, nar çiçekleri yerini narlara bırakmadan gel, olur mu?
🌼🍁
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Pekala. Bu ilk hikayem ve bu konuda oldukça heyecanlı olduğumu bilmenizi isterim.🌺
Hikayede desteklerinizin ne kadar önemli olduğunu vurgulamadan geçemeyeceğimi bilip, ayrıca sevginizi gösterip, ona bir şans vermenizi rica ediyorum.
Yeri geldiğinde güleceğiniz, yeri geldiğinde üzüleceğiniz ve yeri geldiğinde de feels geçirteceğini düşündüğüm, çok uzun zaman önce gecenin bir vakti -uykusuzluktan olsa gerek- yazmaya karar verdiğim, ancak cesaretimi toplayıp da bir türlü yazmaya başlayamadığım bu hikayede, bu değişken ve garip ruh halime bağlı olarak -yalnızca bir süreliğine- yazmayı bıraktığım olursa, affınıza sığınıyor, yine de hikayemden sevginizi esirgememenizi umuyorum.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ediyor, ruh sağlığınız için kemerlerinizi bağlamanızı öneriyor ve iyi yolculuklar diliyorum:)🌺
