This is only a short story. Very short. But this is a True story.
Naganap ito sa totoong buhay. Secret na kung kanino. :)
Ito ay tungkol sa pagmamahal, pagkakaibigan, at pamilya.
-------------------------------------------------------
San ko ba sisimulan? Hmm.. Teka ah....
Ahh.. Sige. Ganito kasi yan...
Isa akong ordinaryong babae. Simple lang, hindi kagandahan. May simpleng pamumuhay. Hindi mahirap, hindi rin naman mayaman, kumbaga sakto lang. Masayahin, palatawa, palabiro. Kaya halata agad pag may problema ko, tahimik lang ako pag ganun. Kaya alam na agad ng mga kaibigan ko pag meron.
Ako nga pala si Geraldin Feliciano. 13 years old at kasalukuyang nasa ikalawang taon ng high school, sa St. Francis Academy.
"Din! Gising na, tanghali na. Bumangon ka na dyan." Sigaw ni Mama.
"Ahhhhhh! \(+O+)/ *yawn* Opo, babangon na."
Si Mama ang alarm clock ko. Sya ang laging gumigising sakin sa umaga. Hindi kasi uso alarm clock samin e.
Pagkatapos maginat-inat at magmuni-muni, kinuha ko ang cellphone ko at tiningnan ang oras. *6:05am*
Medyo tanghali na nga. 7:15 ang flag ceremony namin kaya bumangon na ko at naligo.
Ligo.....
Bihis....
Kain....
Ayos gamit, mukha, at buhok....
Ready na for school. 7:00 na. 5 minutes ang byahe papuntang school, hindi pa late. :)
Hinatid na ko ni Papa sa school...
Klase...
Klase...
*ting ting ting ting!!!*
Yeah. Break time na. Ang paborito kong subject, Recess. :D
Paglabas ko ng room, tinawag ako ni Rose. Friend ko from other section.
"Uy, Geraldin. Baka gusto mo sumali sa CYM (Campus Youth Ministry) ?"
"Ah.. Eh... Pag-iisipan ko. Hehe"
"Sige na.. Sumali ka na. Masaya dun, madaming activities. :)"
"Ahhh... Sige na nga."
"Okay! Attend ka ng meeting mamaya. Mga 12:30."
