Wrecked!

Een ingrijpende beslissing

Laurence sloot zijn ogen toen hij de harde klop van de houten hamer hoorde toen de rechter zijn beslissing had uitgesproken.

Hij kon zijn oren niet geloven, alweer had hij de rechtszaak verloren.

Hij was het hoederrecht kwijt, hij zou zijn twee lieve jongens niet meer zien.

Alles was misgelopen sinds zijn ex vrouw Billie twee jaar geleden de scheiding had aangevraagd.

Het ging al een tijdje niet meer goed tussen het showbizz koppel.

Eerst was alles mooi geweest tussen hen en hadden ze twee schatten van kinderen gekregen, Winston die nu tien was en Eugene die zeven jaar oud was.

Tot de dag dat Billie haar goede vriend, de rockzanger Nick weer tegen het lijf gelopen was.

Plots was Nick elke dag bij hen thuis en waren er veel discussies geweest.

Op een dag bekende Billie dat ze een relatie had met Nick en dat ze wou scheiden.

Laurence had geprobeerd om het hoederrecht te krijgen over zijn zonen omdat hij het absoluut wou vermijden dat ze zouden opgroeien bij een voor hen vreemde man.

Maar telkens opnieuw had hij de rechtszaak verloren omdat hij de laatste tijd werkloos was geweest.

Nieuwe rollen kwamen er niet meer sinds de misdaadserie Lewis aan zijn laatste seizoen gekomen was.

Bovendien moest hij al zijn geld uitgeven aan de vele rechtszaken die volgden.

Nu kon hij niet meer, hij had bijna geen geld meer over.

Hij had misschien nog juist genoeg om te leven.

" Wat erg! Het spijt me dat het zo moest lopen... " zei Richard, hij legde zijn hand op de schouder van Laurence.

Richard was de beste vriend van Laurence, ze kenden elkaar nog van in de middelbare school.

Ze hadden samen lief en leed meegemaakt en ze hadden elkaar sindsdien nooit uit het oog verloren.

" Laurence? " vroeg Richard.

Laurence keek naar beneden, hij zat nog steeds neer en steunde met zijn ellenbogen op zijn knieën, hij had zijn handen in zijn haar.

" Laurence, we moeten vertrekken! " zei Richard.

Richard keek om zich heen en zag dat de mensen rondom hen de rechtszaal verlieten.

" Laurence! " drong Richard aan.

Laurence keek uiteindelijk op, nog net op tijd om de overwinningsblik te zien in de ogen van zijn ex vrouw.

Laurence zuchtte, hij vroeg zich af hoe het nu verder moest nu hij alles verloren had wat hij lief had.

Hij stond recht en verliet samen met Richard de rechtszaal.

Toen ze buiten kwamen wachtten tientallen fotografen hen op, overal waren flitsen te zien van de vele camera's die op hem gericht waren.

Snel loodste Richard zijn vriend doorheen de massa.

Vele journalisten deden een poging om vragen te stellen aan Laurence maar hij liep door met een onverschillige blik op zijn gezicht.

" Die verdomde fotografen! " zei Richard toen ze in de auto zaten.

Richard startte de auto.

Laurence zat nog steeds apatisch voor zich uit te staren.

Hij had nergens zin in, alles voelde zo zinloos voor hem.

" Gaan we nog ergens wat eten? " vroeg Richard.

Laurence zuchtte.

" Liever niet..." zei hij. " Ik heb geen honger! "

Richard besefte dat hij zijn vriend beter met rust zou laten, hij had immers nog heel veel te verwerken.

Toen ze aan de flat van Laurence aankwamen zei Laurence: " Bedankt Richard dat je met me mee was, je bent echt een goede vriend! "

" Graag gedaan, je kon wel wat steun gebruiken..." zei Richard.

" Ik zou je nog mee binnen vragen maar ik..." zei Laurence.

" Ik begrijp het wel, rust nu maar wat...het is heel veel om te verwerken nu " zei Richard.

Laurence glimlachte flauwtjes toen hij uit de auto stapte.

" Ik kom morgen langs..." zei Richard.

" Ok, tot morgen..." zei Laurence en hij liep het flatgebouw binnen.

Toen hij aan zijn flat aankwam opende hij de deur, hij gooide zijn sleutels op de tafel en ontkleedde zich.

Hij kroop in zijn bed en trok het laken over zijn hoofd.

Hij wilde nu eventjes niets meer te maken hebben met de wrede buitenwereld, hij had er eventjes genoeg van.