Love, Your Enemy

0

Sa unang pagkagkakataon na aking ipinagtapat sa kanya ang aking damdamin, ipinangako ko sa kanya na mananatili ako sa kanyang tabi kahit ano man ang mangyayari. Mga araw na halos sambahin ko ang bawat lupa na kanyang nilalakaran, mga araw na sa bawat pagkakataon na siya'y aking nakakausap tila nanlalabo ang aking paningin sa paligid maliban sa kanya.

Napangiti ako ng mapait. Dahil hanggang ngayon ganun parin ang nararamdaman ko kapag siya ay nasa tabi ko. Buong buhay ko sa kanya umiikot ang buhay ko.

Hindi ko lubusang inaasahan na hahantong kami sa ganitong sitwasyon kung saan ako'y nakatingin ng direkta sa kanya handang lisanin ang pangarap na kay tagal ko ng pinangarap. Noon ang makausap siya ay tatanawin kong isang himala, ngayon ang mahawakan sya ay tila parang kay tagal ko na syang pagmamay-ari. Kami lang at wala ng iba.

Pero sa sitwasyon ngayon, walang ibang paraan para matama ang pagkakamali. Maliban sa gagawin kong ito.

"Quin, nagpapasalamat ako sayo binigyan mo ako ng pagkakataon na makilala ka. Sana maintindihan mong wala na akong lugar sa sitwasyon na ito." maluhaluha kong sinabi sa kanya. Kitang kita ko sa kanyang mga mata ang galit na nararamdaman niya. 

Humakbang sya palapit sa akin habang ako nama'y napasandal nalang sa dingding sa takot sa kanya at sa sariling handang bumigay muli sa kanya.

"Tss, sa tingin mo nakilala mo ba talaga ako Mila?" Mahina ang pagkakasabi niya ngunit rinig ko ang banta nito sa likod ng kanyang salita. Nagulat ako ng hinapit nya ako sa kanyang bisig.

"Anong gi-ginagawa mo?" Sabi ko. Lumapat rin kasi ang kanyang labi sa aking leeg at tila sinisipsip ito. Ramdam ko rin sa aking likuran ang paglikot ng kanyang mga palad.

"Kung kilala mo talaga ako, alam mo dapat na isa sa pinakaayaw ko yung taong hindi tumutupad sa usapan."

Napasinghap ako ng maramdaman kong nasa pangupo ko ang kanyang palad at binuhat ako dahilan para mapaupo ako at makulong sa dingding. Pilit kong ibinababa ang sarili sa kanyang mga palad ngunit isang binti ko lamang ang kanyang ibinaba at kanyang ginamit ang isang kamay para itaas ang aking mga kamay sa aking uluhan. 

Namula ako sa posisyon namin at hindi ko alam kung manlalaban ako o hindi dahil unting galaw ko lang ay isang bagay nanaman ang aking mararamdan na alam kong hindi makakatulong sa sitwayon naming dalawa.

"Alam kong alaala mo pa rin ang mga ginawa mong pangako sa akin na hindi mo ako iiwan kahit anong mangyari. Ilang taon mong ginulo ang mundo ko para makuha ang gusto mo, sa tingin mo hindi ko rin kayang gawin sayo ang lahat ng yon?!" Galit niyang bulong sa akin. 

Hindi kami pwedeng magsigawan dahil kami ay nasa sala kami at nasa veranda naman ang kanyang magulang. Hindi magandang maabutan kami sa ganitong posisyon dahil ako ay nakadress pa.

"Sabagay hindi ko naman gagawin yung mga ginawa mo noon. Aaminin kong impressive yun dahil ito na ako oh, hawak mo ngayon." Pagak syang tumawa sabay diin ng aming maselan na parte ng aming katawan. Libo libong boltahe agad ang aking naramdan na siyang nagpapikit sa akin.

"Pero ang gagawin ko ngayon ay mashigit pa sa ginawa mo noon." Unti unting lumalabas sa aking bibig ang mga ungol na kanina ko pa pinipigilan. Binitawan nya ang aking mga kamay at dahil sa nararamdaman ay napakapit na lamang ako sa leeg niya. Patuloy lang ang kanyang paggalaw sa baba habang ang kanyang isang kamay naman ay pumunta sa aking isang dibdib.

"Dahil sisiguraduhin kong makukulong ka sa akin habang buhay." Nararamdaman kong namamasa ang panloob ko dahilan para napadilat ako at tiningnan ang ginagawa nya sa akin. Bigla nalang nagsituluan ang aking luha.

Halo halo na kasi ang emosyong nadarama ko. Ramdam ko rin ang pagtulo ng likido mula sa pagkababae ko. Pabilis ng pabilis naman ang paggalaw nya na nagpahaba sa aking sensasyon hanggang sa marating nito ang sariling sukdulan. Ramdam ko ang mabilis na tibok ng kanyang puso habang kami ay parehong hinihingal. 

Kanyang hinawakan ang aking mukha upang itaas ito upang kami ay magkatinginan. Hindi parin nagbago ang ekspresyon ng kanyang mga mata dahil kita dito ang sakit at galit na nadarama.Pinakawalan nya ako at ako naman ay napaupo na lamang sa sahig. Sa pagtalikod nito ay may huli pa syang sinabi na nagpakaba sa akin.

"Gawin mo ang gusto mo. Hindi mo gugustuhing maging kaaway ako Mila." 

____________________________________________________

Sorry not edited. Gusto ko kasing i-edit if ever na matapos ko ito hahaha. Thank you for reading :)

VOTE & COMMENT IF YOU LIKE THIS CHAPTER