Ben gençliğinin en güzel döneminde 65 yaşlarında kendini adam sanıp ortada gezen şahıs ve şahıslar tarafından kaçırılıp zorla uyuşturucu madde kullandirilip cinsel istismara uğramış bir genç kızım , şahıs lar tarafından diyorum çünkü işin kötüsü beni odaya sokup zorla soymaya çalışan pisliği hatirliyorum fakat gerisini bana zorla kullandimis olduklari pipo gorunumlu bir mataryelden çektirdikleri uyuşturucu madde sebebiyle okadar da net hatırlamıyorum , yani tek kisi mi 3 kisi mi 5 kisi mi belli değil,
Canımı çok yaktılar hayatın üzerimden oynamış olduğu kumarda kaybettim ben , hayallerimi , gençliğimi , kizligimi,
Umudumu, geleceğimi , herşeyimi .
Ama şunu söylemem gerekir ki asıl kumar daha yeni başlıyor ve bu kez kaybeden ben olmayacağım ,
Belki soruşturma senelerce uzayacak belki gücünü kullanılacak lar ve davayı kazanacaklar amma ve lakin ben bitti demeden hiçbirşey bitmeyecek , hepsi bana ödemem gerekmediği halde Ödettikleri bedelin hesabını verecekler , asıl bedeli de bir şekilde ödeyecekler beni hafife aldılar belki,
Ne bileyim belkide serefsizler uckurlarina sahip olamayacak kadar serefsiz oldukları için beni kurban seçtiler kendilerine ne olursa olsun kim olursa olsunlar hepsi o gün geldiginde teker teker cezasini cekecek . Bu hikayenin başını ben yazmadım ama sonunu ben yazacağım ...
Acaba benim gibiler de bunca yaşadığına rağmen başına gelenlere rağmen yinede normal miş gibi davranmaya çalışıp hayata devam ediyorlar mı?
Ben sadece normal olmak istedim sıradan , herkes gibi yani ama hayatın bana atmış olduğu kazığa rağmen yine de hâlâ sıradan ve herkes gibi olmak istiyorum.
Kabul ediyorum başlarda her gün intihar planları yaptım hayata karşı umudumu kaybettim fakat neden bunca başıma gelen belaya rağmen kendimi cezalandirayimki .
Ben kendime zarar verirsem n'olacaktı ?
Söyleyeyim o şahıslar MUTLU olacaktı .
Ben eğer biryerlere gelirsem ayaklarımın üzerinde durursam,
Başarılı bir öğrencilik hayatımdan sonra başarılı bir işim,
Başarılı bir hayatım olursa ışte o zaman onların gerçek anlamda canlarını yakabilirim.
Yada ne biliyim yıllar sonra bi aile kurabilir miyim beni bu kusuruma rağmen başıma gelenlere rağmen karşıma biri çıkar ve bana gerçekten değer verip tutar mi elimden bilemiyorum. Yani demek istedigim evlilik düşündüğüm için kesinlikle değil ama illaki bende bir yuvam olsun beni seven biri olsun değer versin isterim okulumu bitirip güzel bi iş hayatım olduktan sonra . Birini sevmeye kalksam sanki bu yaşadıklarım yüzünden biri çıkıp karşıma sen kimseyi sevemezsin senin ne haddine kusurlusun sen defolusun bikere! Diyeceklermis gibi geliyo.
Zaman zaman Düşünüyorum da ,
Neden ben diye neden benim canımı yaktılar diye sonra aklıma münevver karabulut, ozgecan aslan gibi canını yaktiktan sonra öldürülenler aklıma geliyor ve derin bir oh çekiyorum ne yaşamış olursam olayım yinede. Başlarda çok kızdım hayata keşke beni de oldurselerdi onlar gibi bu acıyla yaşamak çok zor diye fakat artık öyle düşünmüyorum baştaki gibi intihar isteğim de pek yok diyebilirim. Hayat bana bi şans verdi öldürmeyen acı güçlendirir derlerdi de inanmazdım ama sanırım guclenicem ve canımı yakanların caninin canlarını kendi ellerimle yakıcam. Ve ben sadece bunun için yani onların canlarını yakmak için her gün yasayacam her gunden inadına zevk ala ala mutlu ola ola hayalLerimin peşinden koşup onları gerçekleştirme umuduyla ve gerçekten hayallerimi hayata geçirerek inadına yasayacam ve asla kurmuş olduğum hayallrimdn vazgecmeyecegim , duygularımı bi kenara atmayacagim
Gençliği mi kaybetmeyecegim . Mutlu olacağım ki mutsuz olsunlar . Kendime güzel bir hayat kuracağım , en onemlisi de asla ve katağ hayal kurmayı bırakmayacağım onları gerçekleştirmek için cabalayacagim ne olursa olsun da pes etmeyeceğim ...... hani derler ya insan herşeye alışır zamanla pek öyle olmuyo aslında ama bi şekilde başka çaremiz olmadığı için bu acılarla yaşamayı öğreniyoruz ışte . Ben de böyle böyle büyüyorum diyebilirim bir gündüz geliyor bir gece .....
