Sisigaw na sana ako nang may biglang humawak sa braso ko at hinila ako. Ano ba meron sa school na 'to at puro hilaan ang nagaganap =_="
"Tara na, Andrea." sabi nya. Di ko kilala kung sino. Nakatalikod eh.
Lumingon ako. Nakita ko si Herzain na naka " *o* " Habang si Cedrick ay naka " :| " lang.
Tumigil kami nung guy sa tabi ng wishing well. Nakatalikod parin sya sakin and nakawahak parin sya sa braso ko. Syempre as soon as na realized ko, bumitaw ako. Pero nakatalikod parin sya -_-
"Psst, salamat ah? Hay naku. Gutom na gutom na talaga ako pero di ako makakain kasi kanina pa ako nandun. Di ko nga alam kung bakit eh. Bigla nalang ako hinila nung Herzain ata. Tapos naiwan ko pa--" natigilan ako. Di kasi sya sumasagot.
"Hello? Choppy ka?" pagka-sabi ko nun bigla syang tumawa. Tapos humarap ng ..
ng mabagal ...
omg ...
ang bagal ...
and finally ...
"Hi Andrea"
"OH MY GOD" yan nalang ang nasabi ko.
Niyakap nya ko, and I hugged him back. "OMG I missed you so much!!"
"I missed you too." bumitaw sya sa pag kakayakap namin. "So now, ano yung scene kanina na mala-soap opera? Ikawwwww!" pinisil nya ilong ko. "Ang bago bago mo dito gumagawa ka na agad ng gulo. Haist."
"EH DI NAMAN-" mag eexplain palang sana ako nang bigla nyang isampal yung palad nya sa muka ko. "Ano ba?!"
"SSSSHHH, bawal maingay dito." sabay senyas nya pa ng *sssh*
"Hay nako! Kadiri ka." sabi ko sabay kunyaring punas ng mukha.
"HAHAHA!" malakas nyang tawa. =.= "Excuse me, Andrea. Madaming pinapangarap na madikitan ako, kaya wag kang maarte."
"Excuse me rin, GREGORIO--" and again, nilgay nya nanaman yung palad nya sa muka ko.
"Ano ba Andrea! Greg please. My gosh! Pag meron lang talagang nakarinig, di kita papansinin. FOR-E-VER" sabi nya sabay dila.
"Aba, GREG, para namang kaya mo!" sabi ko. Dinilaan lang ako ng gurang -_- "Oo nga pala, anong ginagawa mo dito sa 'Pinas? Buti pinayagan ka ng tatay mong amerikano?" bigla naman syang humarap sakin.
"Eh ako pa! Dapat nga di nya ako papayagan eh. Syempre sinabi ko namimiss na kaya kita and I needed to see you na. Walang maingay sa Alaska eh. Sobrang lamig na nga, ang tahimik pa. Katakot." sabi nya sabay tawa. "And besides, namimiss ko na rin ang 'Pinas. And 'Pinay women." tinaas taas nya yung dalawang kilay nya sabay tumawa ulit ng napakalakas.
"Hoy manahimik ka nga dyan! Ang ingay ingay mo tumawa." tumigil sya kakatawa tapos tumingin sakin ng seryoso.
"Hoy Andrea Bea Simon, wag mo kong maganyan ganyan. Alam mong mahal na mahal kita pero hindi ako nag dadalawang isip na isub-sob yang muka mo sa lupa at ipakain sa goats." sabi nya na seryoso. Natawa nalang ako. Hahaha
Me and Greg are both from Alaska. He's half American, Half Pinoy. Pero fluent ang tagalog nya. Sinanay kasi nila para naman daw di makalimutan na galing syang Pilipinas. Daming alam ng magulang eh, noh? Pero super strict minsan yung tatay nyang kano. Minsan nga sa sobrang protective ng daddy nya, ayaw syang naaarawan. HAHAHA
It only has been 5 months since nag move ako from Alaska to dito sa Philippines. I had to move here kasi na suspend ako sa school namin dun dahil sa bagay na hindi ko ginawa. Syempre nagalit ang magaling kong magulang at pinadala ako dito sa 'Pinas right away. Hindi nga ako naka pag paalam sa mga kaibigan ko dun eh. Grounded daw ako at sila daw ang bad influence sa'kin. Eh di nga nag mumura yung mga yun eh.
Greg is my bestest friend in the whole wide world.
Bestfriends kami since we were 6 year old. Kaya we know each other too well para mag-away. Even though madalas rin kami mag away kasi nga lalaki sya, at babae ako. Kahit naman na mag bestfriends kami, magka-iba parin kami ng likes. Well, yung iba oo.
"Hoy babaeng mukang bruha, tara na at baka ma-late pa tayo sa next class." =_='
"Eto na po, lalaking mukang shokoy." -ako
"Ang gwapo ko namang shokoy." -sya
"Feeler." -Ako
"Ka Andrea. No erase. No dagdag. Kadena tapon susi." -sya
"Ulol dami mong alam Gregorio." -Ako
"Grrr. Syempre nag aaral ako diba. Epal."
"Ka Greg. Tuldok. No erase. No dagdag. Kadena, tapon susi. HA!"
"Tse. Halimaw."
YOU ARE READING
T*nginang tadhana!
Teen FictionPinagtagpo ba talaga kami ng tadhana? O sadyang.. Gala lang ako kaya kami nagkita?
